Geniet van uw appeltaartje.
Ik ben naar 'mijn verworpenen der aarde' geweest. Autochtonen en ook medelanders en statushouders. Is geen blijspel en is niet gezellig. Opvallend is daarbij vooral het verschil tussen de bijterige manier waarop ik door medelanders word aangesproken en bejegend en het enthousiasme en vriendelijkheid van een autochtone familie in Noord.
Nog meer de verhouding afhankelijke - baas .
Juist getypeerd. Zo zullen de vluchtelingen die 'moesten opzitten en pootjes geven' zich in De Gemeente Waterland hebben gevoeld toen ze daar een paar dagen in een sporthal mochten bivakkeren om vooral de 'linkse' elite aldaar 'een goed gevoel te geven' en toen weer konden ophoepelen.
Goed dat onze bestuurders niet aan dat circus meededen.
Gelijke monnikken, gelijke kappen is hier niet in balans
Prietpraat jaren zestig, waar ook de portier inspraak moest hebben in het Bestuur van een Universiteit. Vluchtelingen en ook statushouders zitten in een vragende positie. Zij willen wat van 'ons'. Ons rechtssysteem en onze veiligheid door onze (voor)ouders en ons vorm gegeven. En niet te vergeten, zij willen wat van onze welvaart. Wij willen niets van hen. Van meet af aan dient hen duidelijk te worden gemaakt dat dit 'ons' land is, met onze normen en waarden. En dat zij zich daarnaar hebben te schikken. Zo niet, kunnen ze ophoepelen. Er is dus geen sprake van 'gelijke monnikken, gelijke kappen'. Wij slaan de trom. En niet zij.