Naar de inhoud

Afscheid drogisterij de Graaf in Edam

Het is geen alledaags gezicht, de lege schappen in de winkel van Drogisterij De Graaf. De opheffingsuitverkoop van de zaak is gestart en alles moet weg. Per 1 september komt er een einde aan een familiedynastie die bijna 95 jaar heeft mogen duren. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

“Het idee was om op te gaan naar ons 100 jarig bestaan, maar dat gaan we niet redden,” vertelt Dirck de Graaf. Na ruim 93 jaar een begrip te zijn geweest in Edam, houdt de drogisterij met zijn familienaam op met bestaan. “Ik probeer er niet te veel op terug te kijken, maar vooral vooruit. Wat geweest is, is geweest, maar wat was het leuk.”

Onder druk

Thea vult aan: “Het past in de tijd van tegenwoordig, veel familiebedrijven worden niet meer overgenomen.” Dirck: "Kinderen gaan iets anders doen, vroeger deed je automatisch wat je ouders deden, of je daar zin in had of niet. Ze zoeken nu hun eigen weg en dat is goed. Drogisterij is een mooi vak maar staat van alle kanten onder druk. Ik zag 20 jaar geleden al problemen, dat dit type bedrijf een moeilijk verhaal naar de toekomst zou worden. Ik heb altijd tegen mijn kinderen gezegd dat ze iets anders moeten gaan doen.”

Tijd voor iets anders

Thea: “Deze ontwikkelingen zijn niet de reden dat we het nu mooi geweest vinden, we hebben ons met onze producten en vooral de adviezen voor onze klanten altijd weten te onderscheiden. We hebben de winkel altijd met veel plezier gedaan, maar het is nu tijd voor eens wat anders, er is nog meer in de wereld.”

Hartverwarmend

“De reacties van de klanten zijn hartverwarmend,” vervolgt Dirck. “Ze vinden het jammer dat we stoppen, maar ze gunnen het ons ook. Sommigen kwamen wel drie keer per week, de winkel wordt dan ook een ontmoetingsplek om een praatje te maken. Ik kan me voorstellen dat dit iets is dat de klanten gaan missen, maar dat geldt ook voor ons.” Thea: “Dat vonden we in het begin lastig, we wilden graag stoppen, maar je hebt dan wel het gevoel dat je je klanten in de steek laat. Ook voor de andere ondernemers in Edam, je vormt samen een collectief. In je eentje ben je niets als winkel, je maakt elkaar sterk.”

Uitverkoop

Femke Lurvink werkt samen met Thea de laatste weken tijdens de opheffingsuitverkoop. Dirck: “Femke is echt een topper, we hebben heel veel steun aan haar. Ze is een echte drogist geworden.” Thea: “We doen het nu met z’n tweetjes, dus het is wel even buffelen, het einde is in zicht.” De laatste weken is er op alle producten 25% opheffingskorting, de laatste dagen van augustus wordt deze verhoogd tot 70% voor de laatste spullen. De schappen beginnen leeg te raken. Thea: “Ik bestel natuurlijk niet meer, dan gaat het hard. Ik zorg wel dat er nog geneesmiddelen zijn, ik vind dat je dat je klanten altijd moet kunnen bieden.” Femke: “We maken er nu ook een beetje een sport van, als iets weer weg is, alles weer een beetje inschuiven. We proberen het dan weer zo in te delen dat het toch niet helemaal leeg ziet.”

Geheim van Edam

Er zijn serieuze gesprekken gevoerd met kandidaten voor de overname, maar deze zijn op niets uitgelopen. Uiteindelijk zal de zaak worden ingericht als nieuwe vestiging van het Geheim van Edam, de succesvolle horecazaak verhuist een paar deuren. “Dit is een andere keuze, rigoureus, maar wel met een goed gevoel.” Thea: “Het is heel leuk dat er nu twee enthousiaste ondernemers een hele nieuwe invulling aan geven.” Dirck: “Het wordt een uitdaging, maar echt heel leuk. Het gaat ontzettend mooi worden, het hele pand gaat op de schop maar het belooft wat te worden. Op 1 oktober krijgen ze de sleutel en dan gaan ze hakken. Ze gaan er een hele mooie tent neerzetten en ik hoop dat ze het druk krijgen.”

Groot gemis

Femke: “Voor Edam betekent het wegvallen van deze winkel veel, we krijgen veel dames uit de Meermin die de wandeling hier naartoe precies redden; de oudste inwoners van Edam weten niet beter of ze kunnen bij De Graaf terecht. Dat dat stopt, is heftig, maar het komt gelukkig niet leeg te staan en krijgt een mooie nieuwe invulling. Ik kom hier vanaf kinds af aan met mijn moeder mee en ben begonnen als zaterdaghulp, dankzij deze winkel ben ik erachter gekomen dat ik het drogisterij-vak leuk vindt. Eerst vond ik het heel erg dat het stopt, maar dan zinkt het in. Je weet waarom en dat ze er niet zomaar mee stoppen.”

Einde familiedynastie

Dirck: “Het is gewoon nu tijd om met Thea weer eens samen iets te gaan doen. Ik krijg regelmatig de vraag of we nu op wereldreis gaan, maar we blijven gewoon in de buurt. Eerst maar eens tot rust komen, rustig aan van het leven genieten, dat is de bedoeling. We gaan een hoop dingen missen, maar het is goed zo. Het einde van een familiedynastie.”

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.