@ Mijnheer Regter.
Wij verschillen daarover van mening. Maar dat mag. Integendeel; komt de discussie ten goede.
De Seniorenraad heeft naar ik heb begrepen niet een representatieve steekproef getrokken uit haar doelgroep. Ik betwijfel daarom of de respondenten, die dus spontaan hebben gereageerd op de oproep van die Raad, een goede afspiegeling geven van de mening van die groep. Ook heb ik de vragen van die enquête gezien. Toen ik in de wachtruimte van de huisarts zat. Kreeg sterk de indruk dat men in een bepaalde richting werd gestuurd. Maar al zou de enquête toch perfect zijn uitgevoerd. Dan nog. Dekken de senioren zich dan niet bij voorbaat in met hun antwoorden ? In dit verband is illustratief wat ik uit de mond heb vernomen van de vroegere directeur van "De Vooruitgang':
Een enorme wachtlijst van ouderen voor, wat we in Volendam noemen, een flat. De Vooruitgang bouwde daarop prachtige appartementen bij de St. Nicolaashof. Nog steeds state-of-the-art. Ruim, seniorenlabel, geen drempels, rolstoelvriendelijk, ruime badkamer en toilet, domotica, noem maar op. Ideaal voor senioren die zelfstandig willen wonen. Maar ook voor hen die ondersteuning nodig hebben. In te huren bij Nicolaashof. Of het nu alleen kousen aan- en uittrekken was, wondverzorging, toedienen van injecties, schoonmaken, maaltijden of terminale zorg betreft. Aan alles hing natuurlijk een prijskaartje, die , bij onvoldoende inkomen, door de AWZ werd betaald. Wat denkt u ? Senioren aangeschreven. Maar dat moest 5 of 6 keer gebeuren voor er voldoende gegadigden waren. Werd er geloot. Haakte weer veel woningzoekenden - ook met urgentieverklaringen - af. Men wilde niet op de begane grond, of wilde niet op de eerste verdieping, of wilde niet naast mevrouw of mijnheer X wonen. Was er weer correspondentie en contact nodig voor het complex volledig verhuurd was.
Wat leert dit ? Onder druk van familie hebben senioren zich opgegeven voor 'een flat'. Of om verzekerd te zijn van een 'goede' plaats op de wachtlijst, voor het geval het echt urgent wordt. Dan valt de brief van 'De Vooruitgang' op de mat. Deze wordt niet met gejuich ontvangen. Integendeel. Wordt ervaren als een 'bombrief'. Ik begrijp dat volkomen. Het is de gang naar Canossa. De wachtkamer voor de dood. Weg van de vertrouwde omgeving.
En behalve dat. Ook en met name senioren moeten niet leunen op de overheid. Men weet dat het eens lastig wordt om te groot of zonder ondersteuning zelfstandig te blijven wonen. Daarmee heeft men rekening te houden. De overheid is faciliterend.
Hetzelfde als hierboven gold voor de appartementen aan de Julianaweg. Familieleden van me uit Monnickendam en Broek-in-Waterland waren stomverbaasd dat ze konden kiezen. En wonen trouwens nu nog met veel plezier in Volendam. Of all places.