Bridge over troubled water...

In het NHD van vandaag, 13 september, staat dat het college van de gemeente Waterland de ingeslagen weg van Galgeriet blijft volgen. Afgezien het feit of dat verstandig is, geeft het blijk van de halsstarrigheid van dit college. Sommigen zullen dit bestuurskracht noemen, anderen ervaren dit als het voorbij gaan aan de maatschappelijke signalen. Er wordt nog gekeken wie de afgetreden wethouder gaat vervangen tot de komende gemeenteraadsverkiezingen. Daarbij wordt de mogelijkheid van de burgemeester als tijdelijke vervanger geopperd. Dat lijkt mij niet wenselijk.

Deze "oplossing" geeft, naar mijn mening, meteen aan de zwakte van de huidige wijze van de verdeling van de verantwoordelijkheid bij het besturen van een gemeente. De burgemeester is niet het hoofd van de gemeente, dat is de gemeenteraad. Dat lijkt mooi maar is dat niet bij deze coalitie, die zich notabene in weerwil van haar eigen coalitieakkoord, niet coöperatief jegens de oppositie en burgergroeperingen opstelt. Een inhoudelijke discussie binnen de Raad is hierdoor bij voorbaat kansloos gebleken.

Juist in de discussie over Galgeriet vraagt dit om een onafhankelijk persoon die boven de partijen staat. Dat zou naar mijn mening een burgemeester moeten zijn, die de inspraak van burgers, burgerparticipatie en andere partijen dient te waarborgen om tot een weloverwogen en breed gedragen besluit te komen. Zonder last of ruggespraak.

Doordat de burgemeester echter deel uitmaakt van het college is in het algemeen de vraag gerechtvaardigd hoe neutraal de burgemeester kan zijn? Hoezeer deze ook zijn/haar best doet dat te zijn, de beeldvorming van belangenverstrengeling kan hier op de loer komen te liggen. Ook in de rol van voorzitter van bij de formele vergaderingen van de Raad?

In dit dossier is het op basis van voornoemde argumenten, zeker niet wenselijk dat er geen onafhankelijk persoon is die het debat kan leiden.

De burgemeester als bruggenbouwer....