Opgeruimd blik
“Waar sta je?” vraagt man A aan man B die op oogafstand van hem staat. Een vreemde vraag maar een goede verstaander weet meteen wat man A bedoelt. Waar staat de auto van man B, wil hij weten. Aan het taalgebruik merk je al hoe verknocht we zijn aan onze auto; wij zijn onze auto. De korte rit voor boodschappen, maar ook helemaal met vakantie naar Spanje heen en terug. De trouwe vierwieler brengt ons. Ik heb er ook een. Er is een keerzijde. Er zijn wijken in Edam en Volendam met een krap bemeten openbare ruimte waarbij het lijkt alsof je op een groot parkeerterrein woont. Overal staan auto’s dicht op elkaar geparkeerd. We zijn vergeten al dat blik netjes op te bergen. Parkeren is ook een probleem in de centra die dreigen vast te lopen door het vele verkeer. En dan hebben we ook nog de vele toeristen die met de auto komen. Betaald parkeren in de oude kommen is onontkoombaar als je de kernen van Edam en Volendam leefbaar wilt houden. Met de opbrengst kun je voorzieningen financieren om de auto te stallen.
Betaald ondergronds parkeren kan wel
In de Broeckgouw in Volendam hebben een paar straten een halfondergrondse parkeergarage (“parkeerkoffers”) . Wat een weelde. Ouders kunnen hun kinderen met een gerust hart veilig laten spelen op een gemeenschappelijke erf zonder auto’s. De kosten zijn ongeveer vierhonderd euro per jaar. De auto staat droog en veilig en je krijgt er een autovrije buurt voor terug.
Nog een voorbeeld. Bij een project van huurappartementen aan de Julianaweg van woningbouwvereniging de Vooruitgang heeft onze gemeente afgedwongen dat er een ondergrondse parkeergarage kwam. Het is de Vooruitgang gelukt: een normale huur, een ondergrondse parkeergarage en er komt ook gewoon water uit de kraan.
Bij de aanleg van het nieuwe bejaardenhuis in Volendam wilde de gemeente aanvankelijk een ondergrondse parkeergarage. “Te duur”, zei de opdrachtgever Zorgcirkel. De garage kwam er niet. Het blik staat nu op de weg, de hele buurt staat vol auto’s en er is veel zoekverkeer. Dit probleem houden we de komende 50 jaar. “Te duur” is lariekoek. Niet graag genoeg willen, wegkijken en niet genoeg je best doen, kun je beter zeggen.
Korsnäss eerste testcase
3In het Korsnäss-project lijkt eindelijk schot te zitten. 7 september was er een presentatie. Voor de verkeersafwikkeling en het parkeren waren er drie opties. En bij alle drie varianten zijn zo’n 120 parkeerplaatsen gepland, grotendeels bovengronds en alleen voor de bewoners. En de bijbehorende toename van het verkeer over de vesting en door het centrum van Edam krijg je er gratis bij. Willen we dat? Ook hier wordt een openbare ondergrondse parkeergarage uitgesloten. Te duur volgens de architect en niet te financieren. Maar dat komt doordat we geen betaald parkeren invoeren!. De coalitie weet dit ook wel, maar zij kijkt weg en schuift invoering voor zich uit. Ze durft het niet aan. Met betaald parkeren maak je geen vrienden. Toch is het is onvermijdelijk. Het komt de leefbaarheid van het centrum van Edam ten goede. Soms moet je noodzakelijke maar impopulaire maatregelen goed uitleggen en keer op keer herhalen. Ook daarvoor ben je gekozen. Laat de projectontwikkelaar van Korsnäss maar eens een praatje maken met de Vooruitgang, die het wel voor elkaar bokste.
Laten we niet dezelfde fouten blijven maken. Naast Korsnäss staan nog meer projecten op de rol in de oude kommen: een nieuw Stadskantoor, Maria Goretti en Tase. Ook hier moeten we ondergronds parkeren realiseren. Het is toch bezopen om zoveel kostbare openbare ruimte op te offeren aan parkeerplaatsen. Opruimen dat blik.