Een vurige wens komt uit…
Een week geleden zou onze gaste van vandaag al mee varen, maar het liep anders… Tiny ging plotseling erg achteruit en ze belandde in het ziekenhuis. Medicatie, een aantal zakken nieuw bloed en een positieve geest hielpen haar er weer bovenop. Als de verpleegsters begonnen over haar verlangen naar het varen, ging Tiny helemaal glimmen en vandaag ging het gebeuren…. Ze kreeg verlenging en leeft momenteel in reservetijd, tijd waarin ze zoooo graag haar Vaarwens wil maken…
De weerkaarten laten mistroostig weer zien met motregen en lage temperaturen, maar in Monnickendam verlicht een waterig zonnetje het leven en het is droog. Keurig op tijd arriveert de ambulance op jachthaven Waterland in Monnickendam, met daarin Tiny. Ze heeft de laatste dagen gevochten om dit mee te maken. Even later rijdt ze - vergezeld door haar 3 kinderen - per brancard de Meander V op. Vaarvrijwilligers Joke en Frans assisteren Evert en even later is het een gezellige boel in de stuurhut van de Meander V. Evert doet een welkomstpraatje en dan gaan de trossen los. Tiny haar ogen worden groot als de wereld aan haar voorbij schuift en op haar mond staat een genietende glimlach, Wederom laten we iemand even vergeten hoe slecht ze er voor staat… Ook de kinderen zien hoe hun moeder geniet en weldra ontspannen ze allemaal.
We maken voor de zoveelste maal deze zomer het rondje langs allerlei haventjes en bijzonderheden. Voor de vaarvrijwilligers is het bekend terrein, maar voor onze gasten is het allemaal even nieuw. De waterwereld ziet er heel anders uit dan en blik vanaf de vaste wal, en dat besef dring diep door bij Tiny. Glinsterend water, vergezichten, weidsheid en prachtige panorama’s schuiven voorbij en Tiny geniet behaaglijk vanachter het venster van alles waarnaar ze zo verlangde….
We meren aan bij de prachtige Vuurtoren van Marken en Tiny zou willen dat ze mee kon, maar helaas. De brancard is haar comfortzone momenteel en die kan niet op de terp van de vuurtoren komen. Haar kinderen wel, en ze laven zich aan het moment van vergetelheid op en rond de vuurtoren. Ook Angelique en Ton van de Stichting Ambulance Wens Nederland maken van de gelegenheid gebruik om deze unieke locatie te bezoeken, dat voor maar enkelen is weggelegd…
We varen weer terug, en terwijl Evert al het fotomateriaal van de dag verzamelt, wordt het geleidelijk stiller aan boord. Eenieder weet dat dit een uniek moment van samenzijn in perfecte harmonie is en overdenkt zijn dag… Als we zijn aangemeerd, nemen we afscheid van de lieve Tiny en haar kinderen, die vandaag haar vurige wens toch nog in vervulling zag gaan.
Sterkte lieve schat…