Galerie Mei Ling Sieraden 25 Jaar in Edam

Met een mooie nieuwe kleur op de voorgevel viert Mei Ling Knibbe het 25 jarig bestaan van haar winkel en galerie. “Nu vallen we echt op. Er komen mensen de winkel binnen die nooit geweten hadden dat we hier al een kwart eeuw zitten.”

“Het is een heel traditioneel vakgebied,” vertelt Mei Ling Knibbe. “Als je bij de gemiddelde juwelier in de etalage kijkt, zie je sieraden die een eeuw geleden ook al werden gemaakt. Aan de basis kun je niet zoveel veranderen, een ring is een ding met een gat erin voor je vinger en een ketting draag je om je nek. Alleen met broches heb je meer vrijheid.

Ik voel me in de eerste plaats een ontwerper, een kunstenaar. Ik werk zelf het liefste met goud en zilver, edelstenen en parels. Ik schilder met mijn vlam. Natuur inspireert altijd. In opdracht werken is leuk, je gaat een relatie aan met je klant en dat kan soms heel intens zijn. Je hebt te maken met liefde, trouw, maar ook dood.”

In het vak is er in de laatste 40 jaar ook veel veranderd. Dat geldt in een belangrijk opzicht ook voor de doelgroep. “Vrouwen zijn veel zelfstandiger en zelfbewuster. Vroeger bleef je als vrouw braaf afwachten tot je man iets voor je kocht. Dat doen we nu niet meer, vrouwen wachten niet meer op een beloning maar doen dat gewoon zelf.”

Weggooirotzooi

“Er is een grote markt gekomen voor weggooirotzooi, dat geldt voor kleding, meubels en ook sieraden. Ik wil mensen laten zien dat er ook échte sieraden bestaan; vakbekwaam gemaakt en niet van die rommel uit India en China, gemaakt in fabrieken met lage lonen en kinderarbeid. Men beseft niet dat je vooral de marketing betaalt, het komt met massa’s in containers aan en ziet er allemaal hetzelfde uit. Mijn kracht is het anders zijn. Het is jammer dat je soms moet uitleggen dat een handgemaakte ring met een echte edelsteen nu eenmaal een andere prijs heeft dan oorbelletjes van zeven euro uit China.”

Samen sterk

De galerie/winkel met werkplaats heeft een bijzondere collectie voor iedere beurs. “In een kleine stad moet je daar ook voor zorgen, anders overleef je niet. Ook bij de inkoop ben ik altijd aan het zoeken naar speciale dingen en hedendaags design. Mijn eigen ontwerpen maak ik met liefde. Ik legeer en giet zelf mijn goud. Toen ik begon had ik veel werk van kunstenaars in consignatie, nu is bijna alles van mijn hand. Ik ben 25 jaar geleden met niets begonnen en we leven nu met z’n tweeën al zeven jaar van de winkel; daar ben ik ontzettend trots op. Wiechert werkt aan alles mee achter de schermen, van nieuwsbrief, website tot fotografie. Samen zijn we sterk.”

Verantwoordelijkheid gemeente

Als sieraadkunstenaar in Edam is het niet altijd gemakkelijk om te overleven. “We zouden het als gemeenschap hier veel beter kunnen doen. We zijn in korte tijd een Primera, een drogist, snackbar, kroeg en fantastische boekhandel kwijt geraakt. Dat geeft te denken en legt een zenuw bloot. Het is al decennia een tendens dat elke winkelruimte wordt omgetoverd tot een woonhuis. De gemeente heeft daar een enorme verantwoordelijkheid laten liggen.”

Parkeergelegenheid

Ook qua toerisme ontbreekt het volgens Mei Ling aan visie en beleid: “We worden misbruikt door de grote touroperators. De toeristen komen uit een bus rollen en krijgen een half uur. Ze weten vaak nauwelijks waar ze zijn. Het is niet leuk is om het aangezicht van het stadje te veranderen om extra parkeergelegenheid te creëren, maar het is ook niet leuk dat de boel van mei tot eind oktober verstopt zit omdat een bus ruim een half uur moet stil staan bij de Grote Kerk omdat er weer een groep toeristen door het centrum gejaagd moet worden. Ze krijgen niet eens de tijd om een ansichtkaart te kopen of een kop koffie te drinken. Consumpties en klompjes worden verstrekt in de bus. Daar moet echt iets aan veranderen.”

Hart moet blijven kloppen

Edam zou zich vooral moeten richten op toeristen die hier minimaal een halve dag wil verblijven. “Edam heeft zoveel potentie! Als je onze stad als een bedrijf ziet, is wat er mist een héle goede manager. We hebben bijzondere ondernemers die het verschil maken. Klanten krijgen bij ons alle tijd en aandacht, cadeautjes worden met veel zorg en een grote strik ingepakt. Daar kan je mee thuis komen. Het mooie hart van de stad moet blijven kloppen. Als er in korte tijd twee belangrijke winkels wegvallen, gaat zo’n hart bijna dood.”

Uitstervend beroep

“Ik houd van Edam, ik heb een prachtig vak en ben een gelukkig mens. Maar, het is een uitstervend beroep, alles wordt overgenomen door robots en printers. Moderne juwelen zien er vaak gelikt uit maar je mist de ziel. Het ambacht en de persoonlijke touch verdwijnen. Ik ben nu 62 en als ik gezond blijf, droom ik ervan dat ik tot mijn dood kan blijven edelsmeden. En reizen, als ik meer tijd heb.”