Het kan inderdaad zo zijn dat ik, zoals de heer Hein ook schrijft, wat te makkelijk denk over de huidige bevoegdheden en mogelijkheden van de gemeente om de bomen, de vervallen beun en de bouwvallige loods weg te halen, de eigenaar te dwingen het terrein schoon te maken en een schone en nette aanblik te geven. Waardoor er een vrij uitzicht komt op het brijkje en de 'oude' Volendammer huisjes aan de Meerzijde. Ik schreef het ook wat brainstormenderwijs op; dan hoef je ook niet met regelgeving en bevoegdheden rekening te houden.
Wat de familie Schilder wil is mij duidelijk, denk ik. Een horecagelegenheid bouwen; hotel, annex restaurant, annex winkel, annex friteskraam met misschien nog bovenin een paar huur- of koopappartementen. En bij het brijkje een terras. En dat kan niet begrijp ik volgens het bestemmingsplan. En de familie Schilder wil dat veranderd zien. Is hun goed recht overigens. Of wat zij willen exploitabel is, weet ik niet. Is dat niet het geval, dan word je van een dan wat mistroostig, leeg, complex niet vrolijk.
Ik zou het jammer vinden; ik hou van doorzicht en ruimte in de krappe oude kom. En dat is mijn goed recht. Maar ik ben al vaker een roepende in de woestijn geweest. Zoals met mijn idee om die lelijke Jozefschool met die afschuwelijke stomp eraan te slopen en een pleintje of plantsoentje ervoor in de plaats te zetten. En hier zal dat wel niet anders zijn.
Maar alles kan, mijnheer Hein, als je maar wilt. Zelfs kan je dan het paleis op de dam een kwartslag draaien. Fam. Schilder onder constante druk houden, niet wijken voor hun wensen en regelgeving voor verwaarloosde terreinen aanpassen.
