Mariet gaat door!

Tijdens het laatste gesprek met Mariet Brockhoff ging het over de toekomst van haar boek en kantoorzaak Markee. Op de dag dat het interview in de Stadskrant stond, werd haar winkel volledig in de as gelegd. Nu een maand na de brand gaat het weer over de toekomst: “Er komt een nieuwe winkel!”

“Na twee uurtjes op de Dam te hebben gestaan, ben ik naar huis gegaan, het was duidelijk dat er niets van de winkel overbleef,” vertelt Mariet Brockhoff. In de nacht van de brand op 13 november kreeg ze een belletje dat het alarm in de winkel af ging, dus ging ze erop af. Bij aankomst in Edam stonden er overal brandweerwagens. “Ik stond bibberend te kijken, ik zag de vlammen uit het dak slaan dus wat kon ik nog doen? Ik ben thuis aan de keukentafel gaan zitten en heb een lijstje gemaakt van alles wat ik die dag besteld had, wie ik moest afzeggen en welke creditnota’s ik moest aanvragen.

De volgende ochtend stonden mijn kinderen op de stoep, mijn zusje kwam ook, heel lief in oude kleding omdat ze dacht dat het een kwestie was van opruimen zodat ik de dag erna weer open zou kunnen. Er viel alleen niets meer op te ruimen. Ik heb even in de deuropening mogen kijken, niet naar binnen vanwege het instortingsgevaar, maar het is helemaal leeg. Er ligt een verdiepingsvloer, zoldervloer en dak bovenop elkaar ingestort. Ik zou zo graag willen kijken, je koestert toch de hoop dat er nog iets is, maar alles is gewoon weg.”

Niet stoppen

Hoewel het voor haar snel duidelijk was dat ze zelf wilde stoppen, komt er een nieuwe winkel, met Mariet. “Er gaat iemand een nieuwe winkel starten en ik kom in loondienst. Ik ga niet meer investeren, daar ben ik te oud voor. Ik heb vanaf het begin gezegd dat ik ervoor ga zorgen dat er een nieuwe winkel komt, en ik kan natuurlijk iemand goed op weg helpen. Ik wil graag nog een paar jaar werken, dus dat er een nieuwe zaak doorgaat is niet alleen goed voor de Edammers en de ondernemers, maar ook voor mijzelf: ik kan blijven werken in een winkel waar mijn hart ligt.”

Nieuwe eigenaar

De nieuwe eigenaar wil ze nog even geheimhouden wie het is, maar dat iemand verder gaat is zeker. Mariet: “Ze komt uit Edam, dat had zelf mijn voorkeur en ze heeft ervaring als ondernemer. Ik denk dat het voor veel mensen een bekend gezicht is. Een andere gegadigde, tevens een bekende uit Edam, komt ook in de winkel werken. Het streven is om eigenlijk in het voorjaar weer open te gaan, voor de Boekenweek, maar ik weet niet of dat haalbaar is.”

Tijdelijke locatie

De nieuwe of tijdelijke locatie is nog niet rond, de gesprekken zijn nog gaande. Het huidige pand zal gesloopt worden en herbouwd, maar daar gaat een paar jaar overheen. Mariet: “Er moet hetzelfde inkomen als wat erin zat, dus een winkel, snackbar en kroeg. De gemeente zou dit kunnen wijzigen in drie winkels, maar het kunnen niet woningpanden worden. Omdat het pand eerst verkocht wordt, heb ik geen recht meer van eerste huur. Het is natuurlijk zaak er bovenop te zitten en te zorgen dat we er weer inkomen. Het is een prachtige plek om daar een winkel te hebben.”

Alles weer terug

Mariet doet er alles aan om de nieuwe eigenaar op weg te helpen: “We spreken veel af, gaan af en toe kijken in andere winkels en gaan dinsdag naar de gemeente. Het voelt goed, ik ken haar dan ook al heel lang. Natuurlijk gaat het wel op haar manier, ik volg. De naam Markee kan niet blijven, juridisch gezien is dat niet mogelijk, ze is naarstig op zoek naar een goede naam. We maken ons hard om weer dezelfde service te bieden, dus een pinautomaat, postagentschap, staatsloten en sigaretten, alles wat we eerst ook hadden. Het blijft natuurlijk zakelijk en veel is te vervangen, een paar telefoontjes en er staat weer wat, maar het wordt nooit meer hetzelfde. Alles in de winkel is straks nieuw. Je hebt niet meer de oude spulletjes op de onderste planken om te struinen, dat heb ik in ruim 30 jaar opgebouwd. Je kunt ook niet in een keer zoveel investeren, het moet weer groeien.”

Onwerkelijk

“Het blijft onwerkelijk, van zes dagen per week werken naar niets”, vervolgt Mariet. “Inmiddels zet ik geen wekker meer, de eerste twee weken deed ik dat wel en ging ik om half acht de deur uit en bij het Damhotel zitten werken tot na zessen, dan leek het voor mijn gevoel alsof ik in de winkel was geweest. Dat hield me op de been. Het gaat steeds beter en het leven gaat verder. Je moet doorpakken, niet zeuren; even struikelen, opstaan en weer doorgaan. Mijn verjaardag heb ik gewoon gevierd, Ik doe leuke dingen en de kleinkinderen vinden het fantastisch dat ik meer tijd heb. Ik heb geen geraniums, dus ik kan er ook niet achter gaan zitten. Ik ga ze ook nooit aanschaffen. “Ik wens alle inwoners van Edam-Volendam hele fijne feestdagen en ik zie ze graag terug in het voorjaar, in de nieuwe winkel.”

Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.