Pastoor Stomph vertelt openhartig over zijn zorgen, onzekerheden, druk en ongeboren kindjes

Weinig mensen beoefenen hun vak met zoveel bezieling als pastoor Paul Stomph (68). Maar juist dat, die drang naar perfectionisme en het goed willen doen voor anderen, kan leiden tot flinke onzekerheden, veel stress en druk. Verslaggever Nick Tol ging op bezoek bij de katholieke geestelijke. Het resulteerde in een openhartig en bij vlagen emotioneel gesprek in de Mariaparochie, waar pastoor Stomph sinds eind vorig jaar woont.

Hoe kijkt u terug op het afgelopen jaar?

,,Het was een bewogen jaar. In december 2016 gaf kapelaan Piets aan dat hij ziek was. Hij sprak de verwachting uit dat hij maanden weg zou zijn. Dat leidde binnen de parochie tot grote schrik. En zijn woorden kwamen ook uit. Pastoor Eric van Teijlingen heeft ons toen gered. Daar zijn wij ontzettend blij mee. Wij hebben vanuit het verleden een speciale band met elkaar, mede doordat pastoor Van Teijlingen mij ooit heeft gemotiveerd om weer voor priester te gaan studeren. We zijn wel twee totaal verschillende mensen. Hij is een levendig, creatief en impulsief persoon. Ik ben van binnen niet eens zo zwaar op de hand, maar zie wel vaak de ernstige kanten van bepaalde zaken. We moeten maar zien hoe dat gaat samenwerken. We zijn aan het vergaderen over de taakverdeling.”

Klik hier voor het hele artikel op de site van het NHD.