Geschorste medewerker waterschap ontdekte afwijkingen in gegevens bestrijdingsmiddelen

Die van mij doet dat niet...

Hoka Hey!

@Johan R.: ieder mens bestaat uit dezelfde ingrediënten, heeft dezelfde emoties en we zijn allemaal gelijkwaardig. Alleen de buitenkant is anders.

@Willem Wouters

"En tot slot. Het uitkeringscircus, de hoogte van de uitkeringen en de bureaucratie erom heen, heeft in Nederland volgens mij zulke vormen aangenomen dat het moeilijk en voor het individu vaak ook onverstandig is om eruit te komen."

Dat is logisch van de 29 na-oorlogse kabinetten heeft de PvdA maar van 10 deel uit gemaakt.:-)

Interessante discussie bij dit onderwerp. Vooral omdat hier zinnige punten worden ingebracht.

Maar grosso modo blijft de conclusie overeind, na ruim vijf jaar bij wat ik maar even noem 'de verworpenen der aarde als 'hokjesman' te hebben rondgekeken en ook echt anoniem, geruis- en belangeloos te hebben gewerkt, dat het adagium van moeder Wouters het geeft niet wat erin komt, maar wat eruit gaat nog steeds recht overeind staat. Natuurlijk is het zo dat het voorkomt, zoals mijn linkse kameraad Max steeds maar benadrukt, er mensen zijn die wat buiten hun schuld diep in de financiële shit zijn gekomen. Maar dat zijn echt grote uitzonderingen. Echt, de meeste mensen die betalingsproblemen hebben, stellen verkeerde prioriteiten en klagen op alles en iedereen, terwijl zij vooral in de spiegel moeten kijken. En dan is het niet zo dat 'rechts' voorschrijft hoe inkomen hoort te worden besteed. Dat 'rijk' wel zou mogen roken, drinken en eten en 'arm' niet. Nee; 'rijk' rookt niet, drinkt met mate, frituur gehaald van de snackbar en chinees aan huis gebracht is er een hoge uitzondering in plaats van meer dan 2x wekelijkse praktijk. Nog afgezien van de uitgaven aan de auto, uitgebreid zenderpakket, netflix, smartphones, weekendjes weg, te dure en overbodige kleding. Noem maar op.

En beste Max. Een 'werkhuisje' als alleenstaande moeder in de bijstand is volgens mij - en ik weet dat - eerder regel dan uitzondering. En vind ik niet eens erg; wat gerommel in de marge. Vooral als je ziet hoe de overheid geld wegsmijt en er bij sneaky overheidsdiensten schaamteloos wordt gerauscht. Brengt juist wat structuur in het leven aan, voorkomt eenzaamheid, het netwerk wordt uitgebreid waardoor de kans om uit een uitkeringssituatie te komen stukken toeneemt. Wel stoort me als men bewust 'alleenstaande' blijft om de toeslagen te houden terwijl men dat in feite al lang niet meer is. Ook stoort mij de schaamteloosheid van statushouders die ver over de rand van het toegestane profiteren en opeisen van wat wij en onze voorouders hebben opgebouwd. En de manier waarop je soms door hen wordt behandeld en tegemoet getreden als er abusievelijk toch een blik Unox erwtensoep met worst in het voedselpakket zit. Dat streep je dan maar weg tegen de gastvrijheid, vriendelijkheid en vrolijkheid van andere statushouders, die overigens geheel niet of heel kort in een voedselbanksituatie zijn. Bij autochtone Nederlanders ben ik trouwens tot nu altijd beleefd tegemoet getreden, waarbij voedsel ook wordt teruggegeven vooral omdat het te veel is, of vanwege gezondheidsproblemen niet mag worden gebruikt. Of dat men mij beleefd bedankt en zegt 'dat het niet meer nodig is'.

Maar ook wat de heer FJ zegt, is juist. Afgeschaft - ff kort door de bocht - moet worden dat boven een inkomensgrens men niet meer in aanmerking komt voor een sociale huurwoning. Voorkomt huurgetto's, waar uitkeringen, betalingsachterstanden en verkeerde bestedingspatronen 'normaal' gevonden worden. Wij woonden vroeger in de Boegstraat. Een jaren vijftigstraat met keurige sociale huurwoningen en ook een rijtje armoedig ogende lelijke 'eigen' woningen. In de huurwoningen, relatief wat hogere inkomen en relatief wat lagere inkomens, verschillende opleidingsniveaus, verschillende achtergronden, allemaal dwars door elkaar heen. Kwam het gehele niveau ten goede. Ondanks het hoge kindertal kan ik me geen problemen herinneren.

En het hoeft in Nederland niet zo te zijn is dat kinderen opgroeien in armoede, of dat zelf zo ervaren. Voedsel is in Nederland goedkoop. Kleding is ook niet duur. Ik ken - ook in het zogenaamde rijke Volendam - objectief gezien echte stille armoede bij alleenstaande moeders en ook gezinnen, waar kinderen dat niet zo ervaren. Meer dan menigeen denkt. Kwestie van stellen van prioriteiten, van wat eruitgaat.

En tot slot. Het uitkeringscircus, de hoogte van de uitkeringen en de bureaucratie erom heen, heeft in Nederland volgens mij zulke vormen aangenomen dat het moeilijk en voor het individu vaak ook onverstandig is om eruit te komen.

Quote: 'Dat soort gezinnen /Dat soort mensen' Ik lees reactie 36 als een verdeling / klasse-verschil tussen de have's en de have-nots. In hokjes denken. In hokjes zetten. In hokjes houden.

Eerst (rechts-rot-beleid-gewijs) veroorzaken dat er een onderklasse ontstaat en vervolgens bepalen hoe ze hun geld uit moeten geven. 'Rijken' mogen roken en drinken en een huisdier. 'Armen' niet. Hoe zit dat met vakantie ? Kleding ? Huis ? Gezondheid ? Sociaal functioneren ? Onderwijs ? e.v.a.

De kasteel-heer-aanpak uit de middeleeuwen waarbij de koning / adel en zijn gevolg de boeren en handwerkslieden uitpersten om ze - als ze niet het leger in moesten of horig waren - daarna een aalmoes toe te staan. Bij verzet werd je huis in de fik gestoken - je vee geconfisceerd - je land afgepakt - je kinderen weggehaald.

Arm blijft arm. Dat willen de rijkere graag zo houden. Kansen alleen voor de rijkere.
Zijn we weer terug in die tijden ?

Het NIBUD en wetenschap hebben hierover jaren geleden al heldere analyses en redelijke voorstellen gedaan.
Het ontbreken van genoemde 'extra's' / secundaire levensbehoeftes kan overigens óók op de lange termijn heel duur blijken.

Dat anderen bepalen hoe je moet leven en wat je kansen zijn............als dat je mensbeeld is...............
Nog een hoop te doen voor de sociaal-democratie. Maar ja - die is in deze ikke-ikke-ikke-tijden ook haar tanden kwijt.

@Willem Wouters,

Je argumenten kloppen, en deze situaties zullen zeker voorkomen. Waar ik me nogal aan stoor bij je reacties is het feit dat je het alleen maar zwart/wit wil zien. Zo ga er bijvoorbeeld consequent van uit dat iedereen die aan de onderkant van het inkomen zit "een paar uurtjes zwart werkt", dat zal aan de rechterkant van het politieke spectrum waarschijnlijk wel het geval zijn. Ik kom in mijn omgeving een groter solidariteitsgevoel tegen, wel de mogelijkheid maar wel het besef dat men dan iets doet wat niet eerlijk is. Juist door die zwarte klussies wordt de kans voor iemand om betaald werk te vinden minder.

En ook deze linkse rakker help dat waar mogelijk, met raad, daad en af en toe een beetje financiële hulp. Geloof me ook ik heb als kind de mindere kant mee mogen maken. De reden daarvan waren de zeer slechte sociale voorzieningen haf jaren 60 vorige eeuw. Heeft mij de les geleerd dat we nooit meer naar dat punt terug moeten.

Nogmaals inhoudelijk verschillen we niet zo veel, alleen over de oplossing denken we anders.

Beste Max,

Armoede is nooit een bewuste keuze. Maar lees ook aandachtig de postings van Peter Louter. En mijn posting nummer 3 is een praktijksituatie. Ik verbaas me hoe men moord en brand schreeuwt over het eigen risico in de zorg, maar bij situatie 3 zonder blikken of blozen € 330 per jaar betaalt voor een huisdierenverzekering en het eigen risico voor een operatie van de hond zonder morren en blij aftikt.

Neemt niet weg. Een heel vrolijk jong gezin, gezinsinkomen iets boven het minimum, geen financiële achterstanden of problemen. Natuurlijk, niet roken, geen auto, geen wegbrengchinenees maar gezond eten, basispakket op de TV, verwarming niet boven de 17 graden etc.... Bewust van de situatie dat als de partner halverwege het jaar gaat werken dat van invloed kan zijn op de toeslagen, waarbij WW gevraagd tot op de cent uit te rekenen hoeveel, want men wilde niet voor verrassingen komen. En WW moest zich ook nog achteraf verantwoorden voor het verschil. Dat is budgetbeheer dat me aanspreekt. En ja.

En ook wat Peter Louter schrijft over gepensioneerden klopt. Vooral alleenstaande oudere 65 plus-mannen, weduwnaars, niet stokoud nog, met alleen AOW in een huurflat komen vaak moeilijk te zitten. Oudere vrouwen in die situatie redden zich beter.

Beste linkse kameraad Max.

Je leest van je rechtse vriend Willem alleen wat je wilt lezen. Ik heb mij - hoewel ik na mijn pensionering gezworen heb nooit meer iets met 'papieren' te willen maken hebben - mij toch weer daartoe laten overhalen. En ben wat je kunt zeggen een vrijwillige geheel onbetaalde 'budgetcoach' voor wat problematische situaties; de een wat erger dan de ander. En ik denk dat ik me zo langzamerhand een echte deskundige in toeslagen- en bijstandsland noemen, met alle valkuilen daarbij, mag noemen. Ik ben soms een soort van 'hokjesman' die vanaf afstand zien hoe gezinnen en individuen buiten hun schuld in de financiële shit komen, hoe gezinnen en individuen door eigen nonchalance erin verzeild raken en ook hoe echt arme gezinnen en individuen toch weten te overleven, zonder dat het de naaste omgeving in de gaten heeft hoe moeilijk ze het hebben.

Dus vertel me niet dat ik niet zou weten hoe huursubsidie werkt. En ik blijf erbij; bij een gezamenlijk inkomen van € 40.000 komt men niet in aanmerking voor een sociale huurwoning. En ben je dan toch op huren aangewezen, dan betaal je de hoofdprijs op de vrije markt. En door zowel het inkomen als de hoge huurprijs kom je niet in aanmerking voor huursubsidie. Je kunt echt beter onder de huursubsidiegrens, bijvoorbeeld door te besluiten dat 1 van de partners stopt met werken, althans in het formele circuit, proberen te komen en een sociale huurwoning proberen te bemachtigen. Het gezin is dan financieel stukken beter uit, vooral als in het informele circuit de partner gaat werken.

En ik heb het je al eens geschreven. Natuurlijk kost formele kinderopvang wat geld, ook in geval kinderopvangtoeslag. Maar geloof me. Die paar centen zijn de 'ooitjes en bappen' het best waard, als ze zich om 5.45 uur nog eens om kunnen draaien in plaats van rond half 7 bij hun dochter te moeten zijn om op hn kleinkind te moeten passen. Maar dat doen ze toch. Omdat ze het niet over hun hart kunnen verkrijgen dat hun kleinkind om zes uur uit bed moet worden gerukt, om huilend om 7 uur bij een sacherijnige tante in de kinderopvang te worden gedropt tot 7 uur 's avonds.

Fred (reactie 20), je schiet daar wel weer in een reflex en trekt de verkeerde conclusie.
Dat armoede een keuze is zou niet in me opkomen. Wat ik wel gezegd heb is dat het naar al te vaak een kwestie van cultuur is.
De Loutertjes zijn opgegroeid in 'nette armoede'. Zelfredzaamheid, vindingrijkheid en uitstel van behoeftebevrediging waren in die tijd belangrijke deugden. Maar ook toen al had je problematische armoede. Vermoedelijk was die percentagegewijs niet veel kleiner dan tegenwoordig. Bij die gezinnen speelden alcoholisme en onregelmatig werk nogal eens een rol.
De cultuur waarin je opgroeit speelt een belangrijke rol. Psychiater Dalrymple heeft duidelijk gemaakt dat armoede vaak van generatie tot generatie wordt doorgegeven en dat al te empathische hulpverlening leidt tot aangeleerde hulpeloosheid. Laten we deze situatie chronische of structurele armoede noemen. Het omvat niet het gehele spectrum van armoede. Als het lot je niet goedgezind is, kan iedereen in zo'n situatie terechtkomen. Er is ook verdwijnende armoede. Steeds meer ouderen hebben behalve AOW ook een pensioen.

Structurele armoede is niet met geld op te lossen. Daar moet eerder de negatieve cultuur worden aangepakt en daar moet je soms een paar generaties geduld voor hebben.

Tot slot twee recente ervaringen.
-In een bijstandsgezin staat de televisie aan de lange kant van de woonkamer. Bij een bezoek kwam ik op de bank daar tegenover terecht. De televisie bleef aan. Die televisie was zo groot dat een deel van het scherm buiten mijn blikveld viel.
-Een paar straten verder ook een bijstandsgezin. Ik was daar toen de school uit ging. Twee echt te dikke kinderen stormden binnen en liepen rechtstreeks naar de koelkast. Een grote cola en twee marsen waren de buit. Vindt je dat nou verstandig vroeg ik de moeder. Ja, dat vond ze. "Het huis is te klein als het er niet is en er moet ook altijd ijs aanwezig zijn". En inderdaad, toen de marsen op waren, vertrokken ze weer naar de keuken en kwamen allebei met een Magnum terug.

Dat soort armoede is beslist geen keuze. Het is de armoedige cultuur (normen en waarden) die dit soort armoede veroorzaakt. Daar kun je de kapitalisten niet de schuld van geven, dat is marxisme toepassen op de verkeerde situatie.

Het is niet iedereen gegeven om een overzicht te hebben op de inkomsten en uitgaven, ook niet iedereen is sterk in de juiste prioriteiten stellen. Wat peter-louter zegt ben ik het helemaal mee eens, een budgethouder kan al heel veel helpen. Als er overzicht is, is er denk ik ook rust, tenminste bij mij wel.

Je moet dan ook wel bereidt zijn hulp te accepteren, misplaatste trots en een schaamtecultuur, met name als men moet toegeven het niet te redden werpen daar soms wel een drempel voor op.

Even terug naar het onderwerp. Huurprijzen (vrij sector) die bijna hetzelfde bedrag benaderen als je een hypotheek zou hebben op de woning zijn natuurlijk belachelijk.

De grootste armoede die momenteel heerst is dat er veel te veel keuze is waar een armoedige geest geen raad meer mee weet.

Heer Regter, als Willem een goed punt heeft, zal het toch echt niet a priori over het verlagen van huren of het verhogen van inkomsten moeten gaan. Het verlagen van onnodige uitgaven (zie het lijstje van Willem) lijkt me allereerst meer dan de moeite waard. Kijkt u eens naar de SBS6-serie Fort Oranje en verbaast u zich over het gemak waarmee huurders/uitkeringsgerechtigden daar minimaal een pakje sigaretten per dag wegpaffen en er daarnaast nog een paar honden en/of papegaaien op na houden. En dan maar klagen dat ze de rekeningen niet kunnen betalen.

Je moet naar het totale uitgavenplaatje kijken:
- Wat wordt er uitgegeven aan roken.
- Idem aan huisdieren.
- Hoeveel smartphones zijn er ? En wat kosten die totaal per maand ?
- Hoe uitgebreid is het zenderpakket ? Ook Netflix ?
- Wat wordt er uitgegeven aan bier, wijn en frisdrank ?
- Wat wordt er uitgegeven aan de wegbreng Chinees, pizzabezorger ?
- Idem snoep en zoetwaren ?
- Wat kost de auto ?

Niet voor niets dat de voedselbank in Purmerend sommige van haar klanten verplicht, willen zij in aanmerking blijven komen voor boodschappen, een cursus 'omgaan met geld' te volgen en een certificaat daarvan te overleggen.

Uit de (digitale) Telegraaf 21-3-2017

Ligt dit artikel in het verlengde/uitkomsten van de resultaten van de Vijfhoek?

Steeds meer ’arme’ huurders in de knel

Vandaag, 10:27

DEN HAAG - Honderdduizenden huurders hebben veel moeite rond te komen. Van de 384.000 huurders die in 2012 moeite hadden hun maandelijkse woonlasten en kosten van het levensonderhoud te betalen, had ruim de helft in 2015 nog steeds betalingsachterstanden. Dat blijkt uit cijfers van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL).

De risico’s zijn het grootst onder zzp’ers (zelfstandigen zonder personeel) en jongvolwassenen. Naarmate huurders langer een betaalrisico hebben, wordt de kans om daar nog van af te raken kleiner, aldus het PBL.

De Woonbond pleit al langere tijd voor structurele verlaging van de huren. De bond ziet in de PBL-cijfers een bevestiging van de noodzaak daarvan. „Een komend kabinet mag dit probleem niet negeren. Huurders zijn de afgelopen jaren keihard geraakt door het huurbeleid van politiek Den Haag. Het roer moet echt om.”

Eerder deze maand pleitte de bond er al voor dat een nieuw kabinet de huren met 10 procent verlaagt.