Zwaar verkeer niet meer welkom in oude kom Volendam

Beste Fred,
het praktijkvoorbeeld uit mijn reactie 23 betrof ook een discussie over de rol van het onderwijs en volgens mij heb jij een onderwijsachtergrond en wil ik graag jouw mening.
Spijbelen wordt op de betreffende scholen niet geaccepteerd en er loopt een proef dat de kinderen dan thuis opgehaald worden. Het busje blijft wachten tot de leerling instapt en hij/zij moet de verloren uren inhalen.
Tot hoever moet je gaan of beter mág je gaan als school of gemeente ?

@Rene Veerman,

Nog twee reacties verder en het wordt ze "verweten" dat ze kinderen hebben.

Ik heb al eerder gesteld dat iedereen door omstandigheden buiten zijn schuld in een armoede situatie terecht kan komen. Maar volgens bijv. mijn vriend Willem Wouters heb je dan geluk, kom je in aanmerking voor allerlei extraatjes en dus niets te klagen. Sterker nog je hebt het zelfs beter dan "die meneer die om 05:00 voorbij rijdt".

Dat hij het "privilege" dat je de dagelijkse boodschappen bij de voedselbank mag halen nog niet geopperd heeft verbaast me dan ook.

@Rob: Armoede is geen keuze en daarom ben ik fel tegenstander van de plannen van Rutte om de bijstandsuitkeringen te verlagen.
Stel je verliest je baan en solliciteert twee jaar lang tevergeefs en komt vervolgens in de bijstand. Je hoeft geen rekenwonder te zijn om te concluderen dat je het dan niet breed hebt.
Ik vind het dan ook onzinnig om te stellen dat ze roken, bellen en huisdieren hebben en dus gekort kunnen worden zoals in andere reactie wordt gesuggereerd.

Armoede is inderdaad vaak een keuze. Het komt vaak voort uit een combi van een bepaalde laks- of onverschilligheid, het niet willen nemen van eigen financiële verantwoordelijkheid, het onvoorwaardelijk mee willen blijven doen aan de race om materieel bezit en status en -zoals René Veerman ook schrijft- het niet krijgen van het goede voorbeeld. De voorbeelden van het roken en de huisdieren van Willem Wouters en de hypothetische 1000 euro van Peter Louter geven wel een aardig beeld. Dit probleem zal de komende decennia alleen nog maar groter worden, want veel kinderen leren tegenwoordig niet meer met geld omgaan. Jochies van 6 lopen met briefgeld in de supermarkten rond om daar een uur voor etenstijd de snoepschappen leeg te trekken (en het afvalprobleem daarnaast nog een duwtje in de verkeerde richting te geven). Die kinderen zullen van-z'n-lang-zal-ze-leven nooit leren met geld om te gaan, want als het op is krijgen ze gewoon weer nieuw... want dan zijn papa en mama weer héél even van ze af.

@Peter: Helaas heb je gelijk met jouw stelling en moeten we het meer zoeken in de oplossing met een budgethouder zoals je voorstelt.
Echter heb ik ook ervaring met enkele medewerkers binnen ons bedrijf wier belangen niet goed werden behartigd door hun budgethouders.
Het zijn vaak grotere commerciële bedrijven die weinig contact hebben met hun klanten.
Ze zien de mensen met hun problemen namelijk uitsluitend als klanten en daar begint al te wringen.

Heb laatst een lezing mogen houden voor UWV medewerkers in Flevoland. De bijeenkomst was georganiseerd door het Werkbedrijf Lelystad met als doel kennis en ervaring uit te wisselen. Het volgende kwam ter sprake:
Er zijn grote groepen jongeren die in hun directe omgeving geen enkel voorbeeld hebben van een relatie tussen werk en inkomen.
Geen ouders die werken maar ook geen familieleden, buren of kennissen. Werkelijk helemaal niemand in hun directe omgeving.

Het onderwijsveld zit met de handen in het haar en probeert uit alle macht de jongeren duidelijk te maken dat ze hun school af moeten maken of een vak moeten leren zodat ze een toekomst kunnen opbouwen en een scooter, telefoon, tv of auto kunnen kopen.
Maar die hebben ze al. Of hun ouders hebben dat al dus waarom al die moeite doen ?

Ga er maar aan staan als leraar, begeleider of budgethouder. Er zijn gelukkig ook goede betrouwbare en zorgzame budgethouders. Een troostrijke gedachte.

Mijnheer PH

WW is als een soort 'hokjesman' al inmiddels een aantal jaren niet alleen toeschouwer maar vaak ook direct betrokken bij alleenstaanden, alleenstaande ouders en samenwonenden al of niet met (jonge) kinderen met een bescheiden portemonnaie.

En hij verbaast zich nog vaak; naar twee kanten. Hoe alleenstaande ouders en gezinnen met kinderen met een echt heel bescheiden gezinsinkomen, soms dik beneden het minimum, schuldenvrij weten rond te komen zonder dat de kinderen armoede ervaren; en zij ook met 'de groep' redelijk mee kunnen doen. En hoe gezinnen met een ruim inkomen toch in 'de shit' komen.

De makke is vaak dat de huursubsidie en zorgkostentoeslag niet rechtstreeks worden overgemaakt naar de woningbouwcorporatie of zorgverzekeraar, maar naar de rekening van de rechthebbende en het dan 'in de grote gezinspot' verdwijnt. Overzicht over uitgaven ontbreekt vaak.

Ik zeg niet dat armoede niet voorkomt. Maar ik ben ervan overtuigd dat zij die volgens de gangbare definities in armoede leven vooral eens bij zichzelf ten rade moeten gaan en niet moeten wijzen naar de overheid. Zij hebben vaak gewoon zelf schuld aan hun situatie.

Moeder Wouters had vroeger 'dekschalen'. In de 'linker dekschaal' legde zij bijvoorbeeld iedere week van het loonzakje van vader Wouters 'kolengeld', zodat zij nadat de kolenboer kolen in september had gebracht dat direct kon betalen.

Max,

Als het inkomen rond de € 40.000 is, kom je volgens mij niet in aanmerking voor een sociale huurwoning. En ben je aangewezen op de private sector om een woning te huren. Dit door regelgeving vanuit Brussel, waar wij ons in Nederland braaf aan houden. In Volendam betaal je dan al snel voor een krakkemikkerige tochtige woning in de wijk Korea zo'n € 1.000 tot € 1.100 per maand. Als het inkomen ongeveer € 28.000 kun je in aanmerking komen voor een mooie goed-geïsoleerde nieuwbouwwoning in de Kapelstraat, met zonnepanelen, voor ongeveer € 650. Scheelt je al aan huur tussen de € 350 en € 450 per maand.

Daarnaast kom je met een inkomen van € 28.000 niet alleen in aanmerking voor huursubsidie, wat bij een huur van € 1.000 niet het geval is en ook niet bij een inkomen van € 40.000, maar ook voor (meer) zorgkostentoeslag en (meer) kindgebondentoeslag en ook eventueel kinderopvangtoeslag mocht dat nodig zijn.

@Willem Wouters,

"Maar als je moet huren en je verdient € 40.000 met zijn twee is het financieel heel aantrekkelijk om dit inkomen door minder te gaan werken af te bouwen naar € 28.000."

Leg uit.

Waarschijnlijk doel je hiermee de mogelijkheid tot het ontvangen van huurtoeslag. Dit gaat alleen maar op als je maandelijkse huur lager is dan € 734,00. Is deze hoger is het zeer onverstandig om "af te bouwen" naar € 28.000,00.

@ Rob de Vries,

Beheer op je budget hebben dat is een goed punt bedoelde ik. En onnodige troep kopen is inderdaad onnodig.
En het komt ook voor dat als je bovenstaande wel op orde hebt er een tekort kan zijn.

Die lange weren vol knallen met vrije sector huurwoningen met prijzen vanaf 850/maand (net als in de metropool) is niet bevorderlijk voor betaalbaar wonen.

In de Volkskrant vandaag een artikel over de huurstijgingen: http://www.volkskrant.nl/economie/huurverhoging-leidt-tot-stijgende-armoede-onder-huurders~a4477248/

Als ik de kolommengrafiek in cijfers omzet kom ik ongeveer hier op uit:
08 1,9%
09 3,8%
10 1,6%
11 1,8%
12 2,8%
13 4,7%
14 4,4%
15 2,3%
16 1,9%

Er is vast wel iemand die het cumulatieve percentage over die jaren kan uitrekenen.

Over de laastste vier jaren heb ik bij Min SOZA de koopkrachtontwikkeling gevonden.

Voor werkenden: 7,9%
Voor uitkeringsgerechtigden 2%
Voor gepensioneerden -0,6%

Ik neem aan dat in de berekening van de koopkracht alles is verdisconteerd, dus ook het koopkrachtverlies als gevolg van huurstijgingen. Als dat niet het geval is geweest, is er inderdaad een groot probleem.

De geringe stijging bij de uitkeringsgerechtigden (0,5% per jaar) is nauwelijks voelbaar geweest, denk ik. Lastiger is het voor gepensioneerden met een krap pensioen die over de laatste vier jaar koopkracht verloren. Mensen met een goed pensioen konden dat wel opvangen.

Problematische armoede lijkt ook (let wel óók) een budgettair probleem op individueel niveau

Willem heeft een goed punt. Zelf denk ik wel dat het grootste deel van de portemonnee naar de woonlasten gaat. Wat is beter, het verlagen van de huren of het verhogen van de inkomsten?