Steven Maas maakt zich grote zorgen over de staat van zijn woning na de Hoogstraatbrand in Edam
In eerste instantie was hij slechts toeschouwer van de brand, drie panden naast hem. Maar toen in de nacht van 13 op 14 november 2017 de brand oversloeg op de panden rondom de snackbar in de Hoogstraat, kon ook hij op last van de politie zijn hoekwoning verlaten. Steven Maas zit – met hond en kat - sindsdien in een particuliere huurwoning aan de Versteeghsingel en moet nog maar afwachten wanneer hij zijn woning weer in kan. Hij voelt zich ontworteld en loopt het liefst een andere route op weg naar het centrum. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.
De brand heeft niet alleen voor leed gezorgd bij diverse ondernemers. Steven Maas vertelt dat zijn buurman Rogier de Leeuw van de omwonenden misschien nog wel het meest getroffen is. “Ik heb vooral rook- en waterschade. De woning hiernaast is aan de achterzijde deels afgebrand. En ook de andere omwonenden, familie Dierdorp, hebben veel last van waterschade, al kunnen zij wel wonen. En de bewoner boven Markee weet nog steeds niet of er iets over is van zijn bezit.´
“Op de bewuste avond werd ik gealarmeerd door de geluiden van de brandweerauto. Die sloeg rechtsaf en stopte voor de snackbar. In eerste instantie zag ik alleen rook, maar al snel sloegen de vlammen door het dak. Rond 01.00 uur leek de brand onder controle. Maar toen bleek ook Markee in brand te staan. De politie sommeerde mij op dat moment om het huis te verlaten. Het gaf wel een rotgevoel om je sleutels af te moeten geven. Ik ben daarna op een luchtbed bij een vriendin gaan slapen.”
Hij ontving ’s nachts nog een telefoontje van zijn verzekeringsmaatschappij, maar had evengoed een goede nacht. “Mijn vertrek leek meer preventief.` Pas ´s morgens, bij terugkomst voor zijn woning, voelde hij de persoonlijke impact als gevolg van de brand. Markee was met snackbar Het Edammertje in vlammen opgegaan en ook voormalig café de Boei was zwaar beschadigd. Zijn woning zelf leek in eerste instantie vooral te lijden onder rookschade. Maar al snel bleek dat het (vervuilde) brandwater voor nog veel grotere schade had gezorgd.
Nadat hij de dagen erna alles op een rijtje probeerde te krijgen, werd besloten om een specialistisch bedrijf in te schakelen. Steven kon zelf nog wat spullen bij elkaar zoeken, waarna al zijn bezit werd afgevoerd naar een loods in Weesp waar alles gereinigd wordt. Vervolgens is er ozon in de ruimtes gepompt om zodoende de rook af te breken. Ook is de benedenvloer weggehaald, evenals een muur en een stuk van de keuken. `Dit was nodig om alles weer droog te krijgen.` Daarna zijn er vochtapparaten geplaatst. Die, na al die weken, nog steeds vocht absorberen.
Grote vraag is of onder de fundering niet nog veel meer vocht zijn negatieve werk verricht. Een grote zorg voor de eigenaar. Alleen al in relatie tot de verzekeraar. `Hier achter bij de buren aan de Nieuwehavenkant, is het terras helemaal weggezakt. Daar loopt nog een oud gemetseld rioleringssysteem. Veel water is via dat oude riool weggelopen. Je kunt er niet bij, tenzij de betonnen vloer wordt weggehaald. Maar dat zal niet zo snel gebeuren en heeft weer veel gevolgen voor het pand.`
Steven piekert wat af. `In eerst instantie val je in een fase van ontkenning. Dan komt er boosheid en nu voel ik me onthecht en bevind ik me in een soort rouwproces. Je vraagt je steeds af hoe het verder moet. Ook al kan ik misschien na de sloop van de panden weer in mijn huis, de vraag blijft hoe het op de wat langere termijn gesteld is met dit pand. Het is niet onderheid. Maar ook wat gaat de sloop, mogelijke afgravingen en later de bouw van nieuwe panden betekenen voor mijn woning en mijn woongenot.`
In eerste instantie wil Steven toch terug en zijn woning zo goed als kwaad weer opbouwen. ´Maar ik weet niet of ik er uiteindelijk nog wil wonen. Ik zal de komende tijd alles eens goed op een rijtje moeten zetten. Ik ben heel gek op Edam, maar in onze regio wordt het steeds drukker. Dat bevalt me niet zo. Ook vind ik het jammer en zorgelijk dat veel vrijwilligersstructuren hier steeds meer wegvallen. Het centrum van Edam kent veel nieuwkomers. Maar lang niet iedereen toont echte betrokkenheid, behalve mooi wonen.`
Steven Maas is in ieder geval vol lof over de rol van de gemeente en burgemeester Sievers in het bijzonder. `Ze tonen een grote betrokkenheid en inzet. En dat geldt ook voor veel inwoners!’
Onzeker blijft zijn toekomst en die van zijn woning. `Ooit was het een herberg, het Rode Hart (hert) genaamd. Dan heb je het over de 16e/17e eeuw. Later werd het een boerderijtje met een kleine stal hierachter. Die stal zit er feitelijk nog. Aan het begin van de 20e eeuw stonden hier nog enkele koeien. Wie weet komen hier in de toekomst noodgedwongen wel een tot twee nieuwe woningen. Ik kan het gewoonweg niet overzien nu.`