Moedige Moeder Tiny Tol Koninklijk onderscheiden

Als het gaat om ervaring in het eigen leven omzetten in het zijn van steun en toeverlaat voor velen, dan is mevrouw Tiny Tol daarvan een sprekend voorbeeld. Die eigen ervaring betreft het gebruik van drugs binnen het gezin, en het niet bij de pakken gaan neerzitten vanwege dat feit en de effecten, hoe desastreus en ontwrichtend die ook kunnen zijn. Een citaat: ” De mix tussen eigen ervaring, levenservaring, intelligentie, een moederhart en professionaliteit, is wat Tiny in de praktijk laat zien”.

Het begon in 1997 met het oprichten van een zelfhulpgroep anonieme drugsgebruikers, en een zelfhulpgroep voor verwanten en familieleden van drugsgebruikers. U begeleidde deze groep, tijdens wekelijkse bijeenkomsten, en stond met luisterend oor, raad en daad ook telefonisch mensen terzijde. Uit een beschrijving blijkt dat dat lange gesprekken konden zijn, waarbij de steun werd ervaren door het niet oordelen, het invoelingsvermogen, het aanreiken van handvatten om de dag of nacht door te komen. Tijdens de bijeenkomsten konden mensen hun ervaringen, hun verdriet en wanhoop delen, maar ook elkaar tot steun zijn en hulp bieden. U was daarbij altijd bereikbaar voor crisissituaties, bereid tot extra persoonlijke gesprekken en naar de gezinnen toe gaan als dat nodig was. Uw rol was daarbij zowel rots in de branding, ijzersterk als begripvol en rust uitstralend.

In 2004 werd door mevrouw Gary Kok samen met u de groep Moedige Moeders Volendam opgericht; in 2013 werd u voorzitter. En daarbij bleef u uw vrijwilligerstaak in de directe zin ook doen, voor verslaafde kinderen, hun ouders, en alle andere familieleden die te maken en te lijden hebben onder het drugsgebruik in het gezin.
 
Wat de impact van een verslaafde in een gezin is, kan niet worden onderschat; wie het boek “Dagboek van een drugsdode” heeft gelezen, zal dat met me eens zijn. Ik kreeg dit boek toen ik vorig jaar tijdens een avondbijeenkomst kennismaakte met Moedige Moeders, en met Tiny Tol. Het bezoek maakte veel indruk, het boek evenzeer. U besefte al in 1997 dat het probleem alleen kon worden aangepakt door het bespreekbaar te maken, door het uit de taboe-sfeer te halen: het is een te groot probleem om onder de tafel te houden, en u bent een van degenen van het eerste uur geweest om er te zijn voor anderen die met de verwoesting van drugsgebruik te maken hebben.

Het bijzondere van u is dat veel organisatorisch en bestuurlijk werk verzet voor Moedige Moeders, zowel op lokaal als nationaal niveau, en tegelijkertijd het concrete hulpverlenings- en ondersteunde werk bent blijven doen. U wordt onvermoeibaar genoemd, zegt nooit nee bij een hulpvraag, u bent er altijd en heeft altijd tijd voor iedereen. U bent daarbij kalm en rustig, relativeert en stelt zich gelijkwaardig op binnen het bestuur. U creëert een veilige en open sfeer, men vertrouwt u, terwijl u ook recht door zee wordt genoemd, kritisch, en niet bang om te staan voor uw visie.
In uw steun aan mensen stelt u hen op hun gemak, steekt ze een hart onder de riem en probeert mensen weerbaar te maken in de moeilijke thuissituatie met een verslaafde.

Er zijn veel projecten door u geïnitieerd en tot een succes gemaakt, die betrekking hebben op de preventie van drugsgebruik. Voor scholen, voor een breed publiek (ik heb de zwarte “fuck drugs-mok” nog thuis), tijdens de informatie-avonden en via de lokale en andere media. Daarnaast is natuurlijk uw bijdrage van groot belang voor de opzet en contacten met andere Moedige Moeders-organisaties in Nederland, waarvan u ook landelijke vice-voorzitter en contactpersoon bent. We hebben ook in onze gemeente nog een behoorlijke weg te gaan, maar met gezamenlijke inzet kunnen we veel bereiken.

Het belang van de Moedige Moeders is al eerder een lid van het Koninklijk huis opgevallen, maar vandaag gaat het om uw persoonlijke bijdrage. Ik ben er trots op dat ik vandaag aan u, namens zijne majesteit de Koning, een onderscheiding mag uitreiken die recht doet aan uw belangwekkende maatschappelijke verdienste: het lidmaatschap in de orde van Oranje Nassau.

Burgemeester Lieke Sievers