Onbegrip of geldingsdrang? Over collegevorming in Landsmeer

Zo snel als er na de verkiezingen een door vrijwel de voltallige raad gesteund programma tot stand is gekomen, zo moeizaam lijkt het vervolgens met de vorming van een college van B & W te gaan. En dat terwijl de politieke kleur van de wethouders er volgens het door zes van de zeven partijen getekende raadsakkoord er niet toe zou doen. VVD en D66 zijn er voorstander van OM de situatie voort te zetten waarin er, zoals meestal in voorgaande jaren, twee wethouders worden benoemd. In een open ‘sollicitatieprocedure’ zouden alle fracties een kandidaat naar voren schuiven waaruit de raad uiteindelijk op basis van competenties en kwaliteit de twee wethouders zou kiezen.

Het voorstel voor deze procedure lijkt inmiddels gestrand te zijn op de wens van een meerderheid om drie wethouders te benoemen. De argumenten hiervoor lopen per partij nogal uiteen maar duidelijk is dat enkele fracties vinden dat zij perse via een wethouder in het college vertegenwoordigd wensen te zijn. Kennelijk hebben veel nieuwe raadsleden (en dat zijn er dit keer nogal veel) toch niet de strekking van het raadsbrede programma begrepen.

 

Rond de Raad door Mandy Oud

Afgelopen maand is de nieuwe raad van start gegaan. Met een aanvankelijk vliegende start: de mantra van de fractievoorzitter van de VVD was “ik ga voor draagvlak en tempo” en dat heeft iedereen geweten. De voorman van de grootste partij is direct aan de slag gegaan met het schrijven van een concept raadsprogramma wat vervolgens op 5 april in het openbaar kon worden besproken. De inzet was hetzelfde als vier jaar geleden, namelijk een breed gedragen stuk waarin alle partijen zich zouden kunnen vinden.

Het concept bestond meteen uit twee delen: het eerste deel waarin vooral beschreven staat hoe de raad de komende vier jaar wil gaan opereren, de samenwerking in de raad, ten opzichte van het college en vooral hoe de samenleving betrokken zal worden. Het tweede deel bevatte, naast veel details, aanvankelijk enkele (gevoelige) politieke keuzes zoals het bespreekbaar maken van bouwen in het groen. Voor PvdA was dit concept reeds aanleiding om wegens ‘semantische’ redenen af te haken (als het een raadsagenda was genoemd, hadden zij er wel mee kunnen leven).

D66 vond ook dat het maken van politieke keuzes niet past bij een breed raadsprogramma en heeft voorgesteld – mede ter voorkoming van een discussie over allerlei details - om het stuk te beperken tot een verhaal op hoofdlijnen en een sobere opsomming van de belangrijkste zaken die in de komende periode opgepakt dan wel aangepakt moeten worden. Helaas bleek bij de meerderheid echter wel de behoefte te bestaan om vooral op detailniveau nog wat stempeltjes te drukken, waardoor in de tweede openbare bespreking op 19 april opeens “breekpunten” zoals ‘locaties’ in plaats van ‘uitbreidingslocaties’ over tafel gingen. Niettemin was het resultaat uiteindelijk een ondertekening door 6 van de 7 fracties, oftewel 14 van de 15 raadsleden die het raadsprogramma “schrijven” te ondersteunen.

Tijdens de daarop volgende bespreking over de collegevorming bleken die handtekeningen al niet veel waard zijn. PvdA die het programma niet ondertekende, liet doorschemeren wel de komende periode op inhoud te willen samenwerken. In de geest van het raadsprogramma dus. Ondertekenaar Groen Links leek daarentegen het raadsprogramma toch niet helemaal te hebben begrepen. Volgens Groen Links “moeten nieuwkomers (lees: Groen Links) een kans krijgen om daarin plaats te nemen” en “is politieke kleur belangrijk omdat er een politieke discussie moet kunnen plaatsvinden in het college”. En daarmee gaat Groen Links dwars in tegen het vlak daarvoor getekende programma, met André-ik-ruik-bloed-la-Fontaine in het kielzog.

Of het de onervarenheid is van de nieuwbakken raadsleden of dat diens geesten nog niet rijp zijn voor de bestuurlijke vernieuwing die vier jaar geleden in Landsmeer is ingezet en waar VVD (met D66) nog een schepje bovenop had willen doen met een openbare en transparante procedure voor de collegevorming: Groen Links blies voor de verkiezingen al hoog van de toren dat het tijd is voor verandering en kennelijk betekent dat terug naar de oude politiek met een meerderheidscollege “dat recht doet aan de verkiezingsuitslag”.

Met de discussie over de collegevorming, waarbij naast Groen Links ook Lokaal Landsmeer slechts vanuit een eigen belang (het leveren van een eigen wethouder) redeneerde en niet vatbaar bleek voor inhoudelijke argumenten, is feitelijk de stekker uit het brede raadsprogramma getrokken. Terecht dat de VVD nu het (in)formateursstokje heeft overgedragen aan deze twee partijen.

Ik sprak in de vorige Groene Landsmeerder de hoop uit dat er met het grote aantal nieuwe raadsleden een frisse wind zou gaan waaien door de raad. Tot dusver heeft deze wind vooral turbulentie veroorzaakt. Ik kan alleen nog maar hopen op een zachte landing.

‘Ik raadslid’ door Nicole Groen

Toen ik voor het eerst zwanger was had ik het rare gevoel dat het om die negen maanden zwangerschap ging, dat was een soort proef en als dat voorbij is, dan krijg je een lintje of een beker: ‘Je hebt het volbracht!’ Het idee dat er na die negen maanden een kind is, en dat het daar juist allemaal mee begint, dat weet je natuurlijk wel, maar ik kon dat bijna niet bevatten, het was te onwerkelijk die eerste keer.

Datzelfde gevoel bekroop mij bij de gemeenteraadsverkiezingen waar ik dit jaar voor het eerst van mijn leven aan mee deed. Na de verkiezingen krijg je een diploma met in sierletters ‘je hebt het goed gedaan’ en dat was het. Dat gevoel houdt nog even aan als je door de burgemeester wordt beëdigd tijdens een plechtige bijeenkomst in de raadszaal en je familie met bloemen op de publieke tribune zit te stralen van trots. Als nieuw raadslid hef je samen met de andere raadsleden het glas op de samenwerking en de toekomst. Maar dan, dan begint het pas! Zodra de vreugde over de politieke winst of het verdriet van het verlies geluwd is, ga je aan het werk.

De griffie staat klaar met een intensief en gevarieerd inwerkprogramma, met workshops over het BOB vergadermodel (Beeld-, Oordeels-, en Besluitvorming), gedragscode, integriteit. Het gaat om vragen als: hoe gaan we met elkaar om in de raadszaal? Hoe willen we samenwerken en wat vinden we dan belangrijk? Je krijgt een map met informatie en een mooi boekje ‘Ik raadslid’ met een schat aan regels, wetten en wetenswaardigheden. Je vergadert voor het eerst met de raad en je zit op je nieuwe plek met naambordje en microfoon. Je kijkt in het rond en je ziet de mensen met wie je de komende vier jaar de gemeenteraad van Landsmeer vormt. En dan begint het besef in te dalen: dit is de bedoeling. Het gaat nu pas echt beginnen!