Een verrassingsdag voor Jellie…
Er stond voor vandaag een spoedwens in de agenda, want normaliter varen we niet op dinsdag. Die kon door omstandigheden plotseling niet doorgaan. Jammer, ambulance, vrijwilligers, catering… alles was geregeld voor een vaardag en we moesten het cancelen. Inge was voornemens de dag af te blazen, toen we contact kregen met het hospice te Purmerend. In het gesprek kwam naar voren dat er een mevrouw in het hospice lag die dol is op varen… Even later was de wens gepland en vandaag ging Jellie mee i.p.v. de gepande gast…
Er staat een tropisch zonnetje boven Monnickendam, als Evert de Meander V met de slang ontdoet van een dikke laag stuifmeel en vliegen. Hij wil dat het schip er voor de vaardag altijd schoon bij ligt… Nadat vaarvrijwilligers Henk en Nel zijn gearriveerd en de catering hebben voorbereid, worden we gebeld dat de ambulance onderweg is. Even later komt de mooie gele ambulance de haven oprijden met Jellie en haar dochter er in. Jellie haar kleindochter woont notabene in Monnickendam en ook zij komt aanlopen, we zijn compleet!
Jellie trof het lot van de longkanker en haar ademcapaciteit is nog maar een paar procent. Haar levensader is de slang, verbonden met het zuurstofapparaat, maar de moedige vrouw probeert zich er weinig door te laten ontzeggen!
“Ik kan nog wel een stukje lopen hoor!” lacht ze vriendelijk naar Evert, die haar begroet als de deuren van de ambu opengaan.
“We gaan jouw energie sparen Jellie! Die heb je vandaag nog wel nodig, want we hebben een vol programma voor je in elkaar gedraaid!” lacht Evert.
Jellie weet niet wat haar overkomt en laat zich comfortabel aan boord rijden per brancard. Even later zit ze in een heerlijke tuinstoel op het achterdek te genieten van Evert zijn uitleg over het schip, het doel en de dag, bij een kopje koffie met koek.
De trossen gaan los… varen, vergeten, vertellen en vertrouwen… Jellie laaft zich aan de prachtige zomerdag aan boord. We beleven, we kletsen, we delen, we luisteren en genieten… Zoveel moois op één dag, het is voor een buitenstaander nauwelijks te bevatten, laat staan iemand die wacht op het moment dat... Dan toch plotseling nog éénmaal ten volle de vruchten van het aardse leven - samen met haar nazaten - plukken, het is een zegen voor allen!
Volendam, foto in kostuum, vuurtoren… het is een vol programma en Jellie vergeet na te denken over de onomkeerbare toestand waarin ze verkeert… Na een dag vol emoties, indrukken en ervaringen, nemen we afscheid van een lieve dappere vrouw in haar laatste dagen, maar deze met opgeheven hoofd aanvaard!
Respect lieve Jellie… vaarwel.