Een warme zomerdag voor een zeeman…
Onze vaargast van vandaag is getroffen door de ALS en zijn voorland ziet er weinig positief uit. De sloopziekte heeft hem al veel afgenomen, waaronder spraak, slikken en armfunctie. Onder behandeling van het ALS team van het AMC Amsterdam, wordt hij door Liesbeth Eggink getipt op de mogelijkheid nog een dag lekker het water op te kunnen. Als snel wordt de dag gepland en op deze laatste volle zomerdag komt Hans met zijn naasten aan boord.
De Meander V ligt er klaar voor… koffie pruttelt en alles is voor de rolstoel gereed gemaakt, als Hans met zijn naasten arriveren op de haven Waterland. We helpen Hans met de nodige energie uit de auto en zetten hem in onze rolstoel. Eenmaal aan boord, vraagt Hans de spraakcomputer. Het kost ongelofelijk veel energie om met de laatste energie uit zijn beide handen nog een letter in te toetsen, maar even later spreekt de computer; “Wat een geweldig schip!” Hans is dus onder de indruk…
Evert doet een welkomstpraatje, maar ziet aan de ogen van Hans dat hij niets liever wil dan de trossen los. Vrijwilligers Danny en Kees gooien de lijnen los en even later snorren we over een spiegelgladde Gouwzee. Iedereen kletst, geniet en beleeft. Hans laaft zich aan de dag en af en toe droomt hij even weg.
Hans was zeeman en bevoer jarenlang de wereldzeeën. Het onmetelijke vaargebied van ons aardse oppervlak is voor Hans gereduceerd tot de woonkamer en hij teert op de herinneringen van weleer. Deze dag brengt hem herinneringen aan mooie tijden en hij zou dit zooooo graag delen met Evert, maar de ALS heeft hem die mogelijkheid wreed afgenomen. Het is Evert die de verhalen doet en het gesprek gaande houdt, en Hans geniet er zichtbaar van. Af en toe zien we hem in een lachstuip schieten over Evert zijn anekdotes, maar dat wordt meteen bestraft met een rood gezicht, omdat Hans dan moet hoesten en zelfs daarvoor is hem de kracht ontnomen!!
Na de gebruikelijke lunch (met champagne want Hans zijn nichtje is jarig...) in Volendam gaan we naar de vuurtoren. Evert vertelt honderduit over de bijzondere toren en haar evenzo bijzondere bewoners. We meren er aan, maken een rondtoer terwijl Kees bij Hans aan boord blijft. Hij zou erg graag mee willen, maar dat is helaas onmogelijk. Toch geniet hij van het uitzicht en alle nautiek om hem heen.
Als we huiswaarts varen, gooit Evert het gas er op en de Meander V braakt een pluim zwarte rook en spurt weg. Hans kan met zijn mond niet meer lachen, maar zijn ogen spreken boekdelen… hij geniet!!!
Terug in de haven komt het moment van het onverbiddelijke… het afscheid! Hans schenkt Evert twee prachtige dikke boeken, namelijk The Ashley Book of Knots en de Beeldenencyclopedie van de Scheepvaart, waar hij zichtbaar door wordt ontroerd. Met dank wordt er geknuffeld en we nemen met een traan afscheid van een bijzondere dag met een fijn gezelschap bijzondere mensen in zwaar weer…
Sterkte Hans! Vaarwel...