Varen, vergeten en verlaten…

Ook onze vaargast van vandaag is - evenals onze gast van gisteren - getroffen door de ALS en ook zijn voorland ziet er weinig positief uit. Water en muziek waren echter altijd zijn passie. Hij speelde zelfs voor de Koningin en vele andere grootheden en voer menig zeilreisje door waterrijk Nederland met alles waar een zeil op stond... Op deze rustige Hemelvaartsdag kon hij samen met zijn naasten nog éénmaal van het water genieten.

De warmte is uit de lucht, maar het is rustig en behaaglijk weer, als de taxi op de haven aan komt. Als de deuren opengaan, zien we Fred met een glimlach in de rolstoel klaar zitten om zijn dag te varen. Echtgenote Liselotte (Liselotte is tevens bestuurslid van onze Stichting Vaarwens) en de kinderen hebben er minstens zoveel zin in. Heerlijk even het hele gezin bijeen om samen te genieten…

Fred heeft veel zorg nodig en gaat zienderogen achteruit. Ruim een jaar geleden speelde hij met zijn jazzmaten nog dapper de akkoordjes uit de saxofoon, maar nu is hij niet meer bij machte om het instrument vast te houden. De ALS blijft hem langzaam slopen… We zetten hem in de rolstoel op het podium in de stuurhut waar hij gezellig bij schipper Evert en de anderen kan genieten van het uitzicht.

We maken een heerlijk rondje Gouwzee, meren aan in Volendam, bezoeken de vuurtoren van Thijs en Liliane, die altijd de deuren gastvrij voor ons open hebben staan. Menigmaal voer Fred langs het prachtige ‘Paard van Marken’ maar zo dichtbij is hij nog nooit geweest. Hij geniet… en we hopen dat de gedachten en ervaringen een tijdje blijven hangen, want de ziekte tast ook Fred zijn geheugen aan!

Na een rustige terugreis, nemen we afscheid van Fred en het gezin. Er vloeit een traan en ook bij Fred rollen er pareltjes over zijn wangen. Dit was zijn lust en zijn leven, dit was waar zijn hart lag, dit was waar hij van hield… Dat besef drong duidelijk diep tot hem door en we huilen met de hulpeloze kanjer mee…

Sterkte kerel!