Triatlonner Jan Jonk: "Dat mijn trainer zelfmoord pleegde, kwam hard aan
Doorgaans is het zo dat een talentvolle sporter voor een (semi-)profbestaan naar elders verhuist. Jan Jonk doet het als amateursporter. Na jarenlang de vechtsport MMA te hebben beoefend, werd hij bevangen door het triatlon-virus. Om alle mogelijke progressie uit zichzelf te kunnen halen, zocht en vond hij een daarvoor geschikte trainer, alleen wel op 250 kilometer van huis. Dus besloot de 25-jarige Volendammer een appartementje te betrekken in het Limburgse Sittard-Geleen.
De zoon van Jack Jonk en Geer Veerman (corn) weet dat het daar een handbalbolwerk is. ,,De Lions zitten hier. Zij en Kras/Volendam zijn rivalen van elkaar, dat weet ik van de familie van mijn trainer. En dat kreeg ik wel te horen toen ik hier kwam wonen”, glimlacht hij.
Een vredelievende Volendammer, zo oogt hij. Terwijl hij jarenlang de ring in ging om tegenstanders af te matten. ,,Vanaf mijn zestiende ben ik - door een van mijn vrienden - aan kickboksen gaan doen bij trainer Lou Stroek. M’n maatje zei nog: ‘probeer het eerst uit, voordat je spullen koopt’. Maar die spullen schafte ik gelijk aan. Na een paar maanden ben ik me gaan toeleggen op MMA (Mixed Martial Arts - gemengde vechtkunsten). De eerste jaren bij MMA Volendam en bij Lou, maar daarna ben ik naar Alkmaar gegaan, waar ik op een nóg hoger clubniveau kon trainen. Daar heb ik vier jaar getraind en vanuit die club heb ik bij de gevorderden toernooien en in MMA wedstrijden bij de amateurs gevochten. Lou heeft me in die zes jaar begeleid.”
‘Dat mijn trainer zelfmoord pleegde, kwam hard aan’
Uiteindelijk kwam er een complete switch. ,,Dat had meerdere oorzaken. De voornaamste reden dat ik ben gestopt met vechtsport, was dat er in de laatste periode drie tegenstanders van de voor ons geplande partijen hadden afgezegd. Bovendien pleegde mijn trainer zelfmoord. Dat was heftig, het kwam hard aan. Vlak daarvoor zocht ik hem op in Barcelona, waar hij ook training gaf en daarom ben ik ook tien dagen daar gaan trainen, ter voorbereiding op een wedstrijd. Het was ook nog eens zo dat mijn auto naderhand kapotging en met openbaar vervoer naar Alkmaar was te omslachtig.”
Klik hier voor het hele artikel op de site van de NIVO.
