Familie Rein – Plezier voorop
Bij de familie Rein in Volendam staat het leven in het teken van turnen. De drie kinderen van het gezin trainen allemaal gemiddeld 15 uur per week in de gymzaal. Na de Nederlandse kampioenschappen van 2 en 3 juni jongstleden is het huishouden weer twee nationaal kampioenen rijker.
Gymvereniging St. Mauritius mag trots zijn op het behaalde resultaat van de turn mannen tijdens de Nederlandse kampioenschappen die 2 en 3 juni werden gehouden in Hoofddorp. Er kwamen maar liefst 30 medailles terug naar Volendam, drie van deze plakken hangen in huize Rein. De zonen Stefan (14) en Yoran (12) wonnen respectievelijk goud op de brug, goud op voltige en zilver bij meerkamp. Het jongste zusje Dewy (10) was dit jaar helaas geblesseerd voor het kampioenschap.
Dat de kinderen bij de familie Rein turntalenten zijn, is niet verwonderlijk. De sport zit in de familie. Moeder Sandra was haar hele jeugd actief bij de Edamse gymnastiekvereniging De Beukers en tegenwoordig traint ze de meisjes van de 4de Divisie bij St. Mauritius. De zus van vader Robert heeft vroeger op hoog niveau geturnd, dus hij weet als geen ander wat het betekent om een carrière in de topsport na te jagen. Voor hem is het belangrijk dat iedereen vooral plezier heeft in het sporten.
Sandra: “Elke dag moet er wel iemand trainen, alleen op zondag niet. De grootste impact op het gezin is dat alles een beetje gehaast gaat, wat rommelig met avondeten bijvoorbeeld. In de winter breng je ze heen en weer, maar de een is om 7 uur klaar en de ander om half 8. Dan ben je toch steeds even heen en weer aan het rijden. Je merkt het vooral als je op vakantie gaat, dat je dan echt even niets hoeft.“
Wekelijks trainen Dewy, Yoran en Stefan gemiddeld 3 per week 3.5 uur lang en Stefan traint op zaterdag ook nog eens 5 uur. Het urenlang trainen betekent ook dat er dingen moeten wijken. Stefan: “Vooral afspreken met vrienden, geen zitjes bijvoorbeeld.” Sandra: “Het is niet zo dat hij niet mag, maar op zaterdagavond heeft hij meestal geen fut meer. Als je 5 uur aan het turnen bent geweest, dan snap ik dat wel.”
Buiten al het trainen moet Stefan, die sinds 2 jaar op de middelbare school zit, ook zijn huiswerk maken. “Dat is moeilijk hoor, dat weten we best,” vervolgt Robert. “Als hij uit school komt moet hij vrijwel direct door naar de gymzaal. Na het trainen moet hij avondeten en daarna meteen aan zijn huiswerk. We zien dat het niet goed gaat met zijn cijfers en volgend jaar gaat hij een stapje terug qua niveau. Als je elke avond tot laat aan het werk bent en het komt er niet uit, motiveert dat natuurlijk ook niet.” Stefan vult aan: “Soms voel ik wel stress tijdens een training over alles wat ik thuis nog moet doen aan mijn huiswerk. Maar dankzij het sporten heb ik veel doorzettingsvermogen. Ik geef niet zomaar op.”
Het harde trainen werpt zijn vruchten af met twee nieuwe Nederlands kampioenen aan tafel. De prijzenkasten op de kamers van de jongens zijn gemaakt door hun opa en zitten al aardig vol. Sandra: “De jongens zijn verwend wat dat betreft, voor meiden is het lastiger omdat er veel meer meisjes op turnen zitten. Voor Dewy was het natuurlijk jammer dat ze dit jaar niet mee kon doen met dit kampioenschap. Gelukkig hadden Yoran en Stefan mooie resultaten, het is altijd leuk als ze iets hebben gewonnen. Je hoopt natuurlijk dat ze het allemaal even goed doen, maar dat is niet vanzelfsprekend. “
“Het is een mooie sport,” vervolgt Robert. “Zeker als ik zie wat ze in de afgelopen jaren allemaal hebben geleerd. Dat is echt fantastisch. Ook Dewy heeft er gewoon veel plezier in. Dat is voor ons het belangrijkste. Ze gaan hier niet hun geld mee verdienen en ze komen ook niet op de Olympische spelen te staan. Ze zijn goed maar dat vergt wellicht nog iets meer talent.
Toen Sandra de eerste keer de kinderen mee wilde nemen naar een turnles vond ik dat prima, maar ik moest ook wel even slikken. Vooral toen ze steeds meer gingen trainen. Met onze dochter had ik er nog iets meer moeite mee. Ik weet dat er meer is in het leven naast het turnen. Mijn eigen zusje had een topsportcarrière en trainde 30 uur per week, daardoor had ze minder vriendinnetjes.
Ik vind 14 uur trainen prima, maar het moet niet veel meer worden. Mocht een van onze kinderen ooit op nog meer uren willen trainen op topsportniveau dan is een gezond voedingspatroon belangrijk. Ondanks dat wij dit nu ook belangrijk vinden eten we op zondag ook gewoon een patatje. Om ze dit namelijk te ontzeggen gaat voor ons een brug te ver. Het is ook een kwestie van leeftijd. Als ze straks ouder worden vinden ze misschien uitgaan en verkering veel belangrijker. Ik heb er begrip voor dat het niet eeuwig is. Voorlopig hebben ze heel veel zin in het nieuwe seizoen en dat blijft het belangrijkste.”
Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.