Ouders van zoon met autistiform gedrag kijken uit naar komst CarMar Huis

Als je kind anders is dan anderen, continu zorg en aandacht behoeft, al dan niet noodgedwongen uit huis geplaatst moet en dan niet een paar straten verderop terecht kan… Jarenlang vormde de komst van het CarMar Huis op de Broeckgouw de hoop aan de horizon voor een groep ouders met kinderen met uiteenlopende beperkingen. Onlangs dreigde de droom wreed uiteen te spatten en te stranden op een financieel tekort.

Maar de ondernemersgeest van Jan Tol (nonnie) wil het zo ver niet laten komen. Vanuit zijn hart stond hij de stichting tot dusver bij, maar inmiddels pakt hij als stichtingsvoorzitter zijn verantwoordelijkheid. In de nieuwe hoop dat mensen uit onze gemeente, op welke manier dan ook, financieel willen helpen de droom van deze ouders – dat hun kinderen in de eigen gemeente een ‘thuis’ kunnen krijgen – te realiseren, vertellen John en Elsa Mol-Kwakman hun verhaal. Over zoon Mark. Achttien jaar oud, maar in zijn doen en laten vijf jaar jong.

John: ,,Al vrij snel zei Elsa dat ze geen contact kreeg met de baby. Ik had dat niet door, maar ’n moeder voelt dat.” Elsa: ,,Mark keek me niet aan, altijd langs me. En hij lag te liggen, wilde niks, pakte niks, leek een tevreden baby. Het consultatiebureau zag er op dat moment geen problemen in.” John: ,,Hij viel bij testjes binnen de bandbreedtes, maar zat wel overal aan de ondergrens.”

Klik hier voor het hele artikel op de site van de NIVO.