Eelt op het hart van Jan Dulles

„Ik heb niet veel nodig om gelukkif te zijn. Als ik op mijn terras zit en over het water van de Gouwzee kijk, ben ik al blij. Als de zon dan schijnt en ik een glaasje wijn bij de hand heb, is mijn geluksgevoel optimaal. Dat geluksgevoel krijg ik ook op momenten dat de creativiteit door mijn hoofd stroomt. Als ik met de jongens van de 3JS nieuwe nummers schrijf en de tekst en muziek mooi in elkaar overvloeien, beleef ik magische geluksmomenten.”

„Mijn vader heeft alzheimer. Dat is het grootste verdriet in mijn leven. Dat de man die me heeft grootgebracht, de man aan wie ik alles te danken heb en die zijn leven lang hard heeft gewerkt, zó moet eindigen vind ik heel verdrietig. Ook de pijn door verbroken relaties uit het verleden, kan nog wel eens bij me naar binnen kruipen. Alle relaties die ik achter de rug heb, zijn geëindigd door mijn toedoen. Het verdriet dat ik anderen daarmee heb aangedaan, komt nog vaak als een boemerang bij me terug. Het heeft inmiddels wat eelt op mijn hart veroorzaakt, maar het schuldgevoel went nooit. Als ik terugdenk aan de tranen die ik heb veroorzaakt, kan ik nog steeds heel zwaarmoedig worden. Dan drijft die zwarte wolk zó weer voorbij. Maar het heeft één voordeel: dat ik er nog altijd uit kan putten bij het schrijven van songteksten.”

Lees het hele artikel in het NHD van zaterdag 10 november.