Weghalen ‘knip’ in weg voor onze veiligheid!

Met stijgende verbazing volg ik al enige tijd de discussie over de afsluiting, respectievelijk openstelling van de zogenaamde knip ná de Hendrik Dirckszstraat in Edam. Volledig toegegeven: het bestaan van de voormalige basisschool De Botter was een heel respectabele reden om het verkeer daar ter plaatse te beperken. Al enige jaren is die school gesloten; ergo, die reden is er dus niet meer.

Waarom dan die verbazing?

Een blik op de plattegrond van dit deel van de stad Edam leert het volgende: er zijn welgeteld 3 (drie!) ontsluitingen van de wijk naar de Dijkgraaf Poschlaan. Tweemaal via de Paulus Pieterstraat en eenmaal via de Claes Teenxstraat.

De afsluiting voor gemotoriseerd verkeer ná de Hendrik Dirckszstraat heeft de volgende gevolgen gehad: 9 (negen) straten / hofjes zijn volledig afhankelijk van de uitgang Claes Teenxstraat. En 3 (drie) straten / hofjes afhankelijk van de uitgangen van de Paulus Pieterstraat. Bij elkaar dus 12 stuks, gemakshalve maal 30 woningen, is dus 360 woningen. Afgerond 350 maal bij benadering 2 à 2 ½ bewoner per eenheid, dus (niet overdrijven) pakweg 800 personen.

Die er niet in of uit kunnen als er onverhoopt iets gebeurt bij de aansluitingen aan het einde van de Claes Teenxstraat of het kruispunt Pieter Claesstraat – Paulus Pietersstraat. We hebben het dan nog niet over het noodzakelijke verkeer van de hulpdiensten, zoals ambulances en brandweer. Nachtmerries krijg je ervan.

Waarom maak ik mij nou zo druk? De al meer dan 7 maanden durende soap in onze buurt met betrekking tot vervanging van riolering en de gas- en waterleidingen, voorlopig dichtblokken van de straten, pauze en definitief herbestraten heeft voor zover mij bekend niet geleid tot calamiteiten na het noodzakelijk opheffen van de blokkade. Wel heb ik – al weer verscheidene jaren geleden bij het aanleggen van de glasvezelbuizen – een knallende aanvaring gehad met de firma die dat werk uitvoerde.

’s Morgens vroeg op weg naar mijn werk reed ik de Claes Teenxstraat uit, dacht ik. Men had keurig één meter vóór de Dijkgraaf Poschlaan die volledige straat dwars opengemaakt voor de aanleg. Verkeer had pech! Dus de uitvoerder ter plaatse erbij gehaald. Toen ik hem vertelde dat hij toch echt alleen maar de halve straatbreedte eruit mocht halen, keek de man alsof hij water zag branden. Wat verbeeldde die leek zich wel! Na geduldige uitleg, zie verhaal hierboven, over de blokkade van alle negen straten, heb ik die discussie maar beëindigd door gebruik te maken van het openbare groen naast de rijweg. Je moet toch wat….

Er is volgens mij met wat slim denkwerk best wel een manier te vinden om het verkeer op de gewraakte plaats zo te reguleren dat de gevreesde gevaarzetting kan worden vermeden. En met de beste wil van de wereld kan ik mij ook al niet voorstellen dat de zuidoosthoek of de noordwesthoek van de wijk erg moeilijk gaat omrijden om op de doorgaande wegen te komen. Tenzij de omstandigheden dat noodzakelijk maken.

Binnenkort zullen de laatste 150 meter van de Claes Teenxstraat ook worden herbestraat en moet al het verkeer dus noodgedwongen wel korte tijd omrijden. Ook het ‘zware’ verkeer, dat het wel uit zijn hoofd laat de nu al ‘kruip door sluip door’-route te volgen.
Gemeente: denk eens even na en verzin iets bruikbaars. De gemeentevoorlichter is in ieder geval al zover, las ik. Beste buurtbewoners: nimby (niet in mijn achtertuin) gedrag kan vergaande consequenties hebben voor de bereikbaarheid. En kom nu niet aan met de dooddoener “er is in al die jaren toch nix gebeurd?” Er komt meestal wél eens een eerste keer.

H.A. Kraaij (een beetje bezorgde buurtbewoner)