Ramon Kes: Bizarre breakdancer en aanstormend actuaris

Hoewel hij ‘voor de gezelligheid’ ook vaak met z’n vrienden op het voetbalveld te vinden was, leerde Ramon Kes zichzelf breakdancen op zijn slaapkamer. En niet zonder succes, want al snel danste hij op het hoogste niveau. Vanaf zijn vijftiende geeft hij ook les. Inmiddels is hij negentien jaar jong, net hersteld van een zware hernia en alweer helemaal in topvorm op de dansvloer. En oh ja, ondertussen slaagde hij ook nog cum laude voor z’n VWO-diploma en studeert hij nu actuariële wetenschappen aan de UvA.

Het is fascinerend om te zien, adembenemend zelfs. Met wat lijkt als het grootste gemak van de wereld, tolt Ramon rondjes op zijn rug. Via z’n zij stapt hij in een vloeiende beweging in handstand. Langzaam buigen zijn benen. Zijn armen buigen mee totdat z’n hoofd de harde grond raakt. Voor een moment staat z’n gespierde lijf stevig op de grond. Kalm, bijna als een omgekeerd standbeeld. Dan plots strekken de benen en veert het hele lijf omhoog, alsof iemand de zwaartekracht heel even heeft uitgeschakeld. Vanuit deze omgekeerde sprong landt Ramon weer met gestrekte armen in een handstand.

Het is moeilijk te bevatten hoe het menselijk lichaam in staat is zulke ongelofelijke capriolen uit te voeren. Helemaal als we van Ramon horen dat hij als kind een uitzonderlijk slechte motoriek had. „Ik was te lenig geboren. Het was zelfs zo erg, in de kleuterklas kon ik m’n eigen rits nog niet vastmaken. Zo’n drie keer per week werd ik uit de klas gehaald om oefeningen te doen.” Bijna geamuseerd blikt hij terug op deze therapiesessies: „Daar deed ik echt van alles, balanceren, klimoefeningen, dat soort dingen.” Voor veel jonge kinderen had een dergelijk mankement misschien een ramp geweest, Ramon zag het als een zegen.

Klik hier voor het hele artikel op de site van de NIVO door Leonie Veerman.