Nick & Anne: Kamperen op het strand

We waren net uit de zee toen er vlak voor onze neuzen twee dolfijnen voorbij zwommen. Wij zagen het gebeuren vanuit een stoeltje voor onze auto, die langs het kristalheldere water stond geparkeerd (zie hoofdfoto). Op deze fraaie locatie hebben we ook maar meteen de nacht doorgebracht. Want ja, dat kan hier gewoon in Australië: kamperen op het strand, terwijl de wilde dieren aan alle kanten voorbij flitsen.

Lees hier alle verhalen van de reis van Nick en Anne.

Het land zit boordevol van dit soort schitterende campings. Op de ene kun je gratis verblijven, bij de andere betaal je tussen de 15 en 20 euro per nacht. Er is een ontzettend handige app (WikiCamps) waarop de meeste campings zijn te vinden, plus recensies.

Anne pluist het vaak tot in detail uit, waardoor we over het algemeen op bijzondere plekken terechtkomen. De ene keer voorzien van een warme douche en stroom. De andere keer met alleen een koud bad (de zee), een stinkend toilet en geen mobiel bereik…

Dit soort zonsondergangen zien we bijna elke dag. Zou jammer zijn om dat niet vast te leggen…

 

Belgisch stel

Het grappige is dat wij snel gewend raken aan deze basic manier van reizen. Het heeft wel wat. Anderzijds is het heel leuk dat je soms mensen tegenkomt die je al eerder hebt ontmoet. Zo zagen we laatst op een camping een meid met wie we honderden kilometers terug onder een koude douche hadden gestaan langs de winderige oceaan.

En afgelopen week ontmoetten we een stel dat we een dag later weer onder ogen kwamen op een camping die totaal niet voor de hand lag, in een piepklein plaatsje. We raakten weer aan de praat, totdat onze gesprekspartner zei: ‘Are you Dutch? Ah, wij komen uit België’. En zo konden we het gesprek voortzetten in onze eigen taal. Bizar, toch…?

Vijfsterrenmatras

Vorige week maandag werd onze auto trouwens volgens afspraak afgeleverd. Deze Nissan Patrol is echt een monster, die het rijden comfortabel maakt. Op het dak zit een zogeheten rooftoptent gemonteerd. Het kost ons vijf minuten om deze uit te klappen en een minuut of tien om weer in te pakken.

Onze huidige ‘slaapkamer’ heeft een omtrek van 1.80 meter bij 2.00 meter, dus we hebben aardig wat ruimte. We slapen niet op een vijfsterrenmatras, maar het ligt best comfortabel. Eerlijk is eerlijk.

We waren sprakeloos bij het zien van Blue Lake in Mount Gambier. Tussen december en maart kleurt dit meer adembenemend blauw. Na de zomer verandert de kleur van het water in grijs. Het staat bekend als een van de wereldwonderen van Australië.

Onrustig gevoel

We hebben inmiddels aardig wat kilometers op de teller staan. Van Melbourne naar The Great Ocean Road en van The Grampians naar Victor Harbor. Momenteel bivakkeren we in Rapid Bay, een kleine kustplaats in de buurt van Adelaide.

Ondanks de vele mooie momenten hadden we in de beginfase van onze reis toch wel moeite om los te komen van alle structuren waar we in Nederland aan vastgebonden zaten. Dat onrustige gevoel van elke dag iets ‘moeten’, verdwijnt gelukkig geleidelijk aan.

Dat betekent automatisch dat we ook steeds beter kunnen genieten van al het moois dat we meemaken. Nu alleen nog even leren dat we niet voor alle prachtige uitzichten onze camera pakken, want dan kunnen we aan de gang blijven. Zo mooi hier…

De reacties worden nog steeds erg gewaardeerd! Heel leuk om te lezen.

Thanks & no worries, mate!
Nick & Anne