Nick en Anne: Lekkage in de tent (video)
Afgelopen week werden we bij een restaurant verwelkomd door een gastheer met een uitzonderlijk brede grijns op zijn gezicht. Hij had ons zien rijden met een tent op het dak van onze auto en zijn openingszin was: vertel me eens wat er allemaal al fout is gegaan tijdens jullie reis! Anne en ik keken elkaar aan en zeiden vervolgens in koor: onze tent…
Tja, die tent. Daar zullen we nog lang over napraten. Een paar weken terug kochten we onze auto bij een bedrijf dat ook de campingspullen meelevert. Om het nog enigszins betaalbaar te houden, hadden ze voor ons een tweedehands rooftoptent op de kop getikt. Op zich niets mis mee, alleen is-ie een béétje krakkemikkig.
Lees hier alle verhalen van de reis van Nick en Anne.
Bruin zeil
Zo zit er een bruin zeil om de tent heen om de boel waterdicht te houden, maar dat ding klappert als een gek bij het kleinste zuchtje wind. Dat betekent dat je regelmatig wakker wordt gedurende de nacht.
Na enkele dagen reizen besloten we daarom dat zeil eraf te halen. Het zou toch voorlopig niet gaan regenen en de tent zou ook wel sterk genoeg zijn om wat water op te vangen.
[caption id="" align="alignright" width="400"]
Kunnen jullie Anne zien liggen in dit kleurrijke water in Carrickalinga?[/caption]
Engeltjes
In de nachten die volgden, sliepen we als engeltjes. Wat een uitvinding, die tent. In de vorige blogpost schreef ik nog dat het matras zo comfortabel ligt. Totdat het een aantal dagen geleden mis ging…
Toen we gingen slapen, was er geen vuiltje aan de lucht. Maar na een paar uur werd ik wakker van een reeks waterdruppels in mijn gezicht. Al snel had ik door dat het buiten pijpenstelen regende, midden in een park vol dieren. De tent was dus niet zo sterk als we dachten. Lekkage! 🙂
Buurman & buurman
Het duurde niet lang voordat ook Anne haar ogen opende. Tien minuten later stonden ‘buurman & buurman’ met dekbed en kussens in de frisse buitenlucht. Er zat maar één ding op: de autostoelen naar beneden klappen en op die manier nog een beetje proberen te slapen.
Gelukkig konden we er om lachen – als een boer met kiespijn – toen we eenmaal ons ‘plekje’ hadden ingericht…
In onderstaande video een glimp van de afgelopen dagen in Zuid-Australië.
Zure appel
Al met al kon ik de openingszin van die betreffende gastheer wel waarderen. De meeste mensen vertellen alleen over de rozengeur en maneschijn, maar ook tijdens zo’n reis moet je af en toe door de zure appel heen bijten.
Dorpsgenoot Jan Tuijp (ervaren reiziger en oud-BZN) zou zeggen: reizen is totaal anders dan vakantie vieren. Zo is het ook. Zeker als je, zoals Anne en ik, geen ervaren kampeerder bent.
Harry
Godzijdank vonden we kort na de lekkage ook onze redder in nood: Harry. Deze ras-Australiër verkoopt campingspullen in the middle of nowhere. We hebben een tweepersoons luchtbed bij hem gekocht voor als we weer moeten strijden tegen de elementen.
We kunnen onze auto dan relatief gemakkelijk ombouwen tot ‘slaapplek’ (zie hoofdfoto). We worden nog eens ervaren kampeerders!
Vissersstad
Gelukkig verloopt 95% van de reis naar tevredenheid. We zijn momenteel in Port Lincoln, een mooie vissersstad met heel veel miljonairs en een adembenemend National Park. Vanuit hier rijden we door naar Baird Bay en Lake MacDonnell. Welke kant we daarna op gaan, is vooralsnog een vraagteken.
Bedankt weer voor het lezen en ook wederom voor de reacties. Mooi dat ze vanuit het hart zijn geschreven, dat waarderen we erg. Wil je meer foto’s zien van onze wereldreis? Volg ons dan via @YoungPensionados op Instagram.
Cheers!
Nick & Anne