De snurkende kamergenoot

Onze kamergenoot snurkt zo hard dat de ramen er bijna van trillen. Tja, het was ons eigen idee om een bed te reserveren op een gemengde slaapzaal in een hostel in Sydney.

We liggen met z’n achten op een kamer. Ik heb het onderste matras van een stapelbed bemachtigd. Anne bivakkeert een stukje verderop, op het bovenste matras. We liggen dus niet in één bed, maar ik hoor haar continu bewegen en weet daardoor dat ze ook niet slaapt. Ik vrees al voor haar reactie morgenochtend…

Lees hier alle verhalen van de reis van Nick en Anne.

[caption id="" align="alignright" width="400"] Een paar dagen geleden kwamen we in Coffs Harbour een groep kangoeroes tegen. Ze ‘wonen’ daar uitzonderlijk fraai![/caption]

Storm en regen

Terug naar een paar uur eerder, toen we nog nabij Brisbane (Queensland) verbleven. De weersvoorspellingen voor dit gebied waren angstaanjagend slecht. Het zou drie dagen lang gaan stormen en regenen.

En als het in Australië stormt en regent, dan stormt en regent het ook echt. Niet heel lekker om dan in je tentje te slapen, ergens op een natgeregende camping.

Na een tijdje zoeken naar een uitweg, vond Anne een relatief betaalbaar retourtje Brisbane-Sydney. Die vlucht hebben we ook maar meteen geboekt, waardoor we dezelfde avond nog in het warme en droge Sydney waren. Onze auto parkeerden we bij het vliegveld van Brisbane.

Donkerbruine treincoupé

Aangezien het leven hier best duur is en we graag wilden ervaren hoe het zou zijn om te slapen op een gemengde slaapzaal, besloten we voor de eerste nacht twee bedden te reserveren in een centraal gelegen hostel.

We arriveerden er rond middernacht. De slaapzaal zag er van de buitenkant uit als een donkerbruine treincoupé. Toen we de piepende en krakende deur openden, waren vijf van de acht bedden al bezet. En ja, één van die vijf kamergenoten maakt nu al urenlang een harder geluid dan een drilboor. Erger nog: de ochtend erna zou Anne beweren dat ze ook mij heeft horen snurken. Onmogelijk!

 

[caption id="" align="alignleft" width="400"] Ook na zonsondergang wordt er in de zee bij Bondi Beach (Sydney) nog volop gesurft. Mooi om te aanschouwen.[/caption]

Vooroordeel

Verder ziet het hostel er trouwens uitstekend uit. Mijn vooroordeel over hostels was sowieso totaal anders dan het in werkelijkheid is. De mensen die er verblijven, zijn meestal relatief jong, positief en gezellig. Verder is de sfeer er vaak heel relaxed en zijn de faciliteiten prima. Met het bed is in dit geval ook niets mis. Je moet alleen genoegen nemen met een gedeelde badkamer en keuken. Maar daar zijn we inmiddels wel aan gewend. Ook dat vinden we best gezellig.

Eindejaarsmusical

Over gezellig gesproken: maandag waren we aanwezig bij een concert van John Mayer in Brisbane. Als hij naar Nederland komt, is zijn show in een mum van tijd uitverkocht. In Brisbane zat de zaal – met plaats voor zo’n 10.000 mensen – niet eens vol.

Wij hebben op de avond van het concert nog een officieel kaartje kunnen bemachtigen. Merkwaardig, maar het ging niet ten koste van het optreden. Integendeel. Het was bijna ontroerend hoe goed Mayer en zijn band waren.

Vijf jaar geleden bezochten we al eens een concert van hem in Amsterdam, maar deze ervaring was extra bijzonder. Enerzijds vanwege het bijbehorende gevoel van vrijheid dat we nu ervaren. Anderzijds dankzij de ontspannen sfeer in de zaal.

Alsof we bij de eindejaarsmusical op een basisschool zaten. Maar dan met de grootste muzikanten ter wereld op het podium. Fantastisch!

[caption id="" align="alignright" width="400"] Ook ik heb vorige week gesurft. Het begin is er…[/caption]

Dorpsgenoten onder elkaar

Een ander hoogtepunt was het bezoek aan onze voormalige dorpsgenote Sandy Klouwer in Surfers Paradise. Sandy is krap 25 jaar geleden van Volendam naar Australië verhuisd. Ze is getrouwd met een Australische man en samen hebben ze twee kinderen.

Hoewel ze niet vaak meer in Nederland is, bleek ze het Volendamse dialect nog vloeiend te spreken. Ze schakelde moeiteloos over van accentloos Australisch naar plat-Volendams. Ze was zelfs op de hoogte van de laatste nieuwtjes in ons geboortedorp. Grappig.

We hebben tweeënhalf uur gepraat alsof we elkaar al jaren kenden. En ondertussen genoten we van de heerlijke wraps en muffins die Sandy vers had bereid. Misschien gaan we nog een keer bij haar langs op de terugweg. Althans, mits ze dan weer verse muffins heeft… 😉

Bedankt weer voor het lezen en de reacties! We lezen ze nog steeds met veel plezier en vinden het leuk dat jullie op deze manier een beetje met ons meereizen. Voor meer foto’s en video’s, volg Youngpensionados op Instagram.

All the best from Sydney,

Nick & Anne