De ‘huisdealer van Edam-Volendam’ is niet meer
Niet iedereen is even goed in het plannen van een werkzame carrière. Edammer Casper (Kees) Vlasbloem was al op jonge leeftijd verslingerd aan softdrugs. En vond dat ook een ander er van moest kunnen genieten. Weedverkoop aan huis en dat decennialang. 29 maart, één dag na zijn 65e verjaardag, overleed hij.
Eerst vanuit een leegstaande boerderij aan het Groot Westerbuiten, waar hij met enkele vrienden woonde, en later vanuit zijn woonboot naast de Kettingbrug, bestierde hij zijn handeltje.
Casper Vlasbloem was een kleurrijk figuur. In zijn jonge jaren speelde hij als bassist niet onverdienstelijk in menig Edams bandje. Er werd eind jaren zestig, begin jaren zeventig onder meer geoefend in een vervallen en ‘gekraakt’ pand aan het Volendammerpad. Grootstedelijke taferelen in de kleine gemeenschap. Jarenlang was hij muziekprogrammeur in Purmerend. Muziek bleef altijd zijn grote passie.
Casper werd al snel de officieuze huisweeddealer van Edam-Volendam. Ontelbare plaatsgenoten uit alle maatschappelijke rangen en standen vonden door de jaren heen hun weg naar de hippie-achtige figuur.
En kwam je niet voor weed dan kon je altijd nog inhaken op de vaak roerige discussies aan de overvolle tafel. Zijn woonboot leek jarenlang meer op een clubhuis, waar je zeven dagen per week tot ’s avonds laat kon binnenvallen… Vlasbloem zelf noemde zich mediator. Hij had er zelfs kaartjes voor laten drukken.
Casper begon als eerste in Edam met rondvaarttochten voor toeristen. Op kaasmarktdagen lag zijn ietwat wankele boot nabij de Beursbrug, waar hij klanten probeerde te lokken met ‘oer-Hollandse boerderijgeluiden’. Opgenomen in de stal van zijn vriend, tevens boer, Meindert Vink. Aan boord werden de veelal Japanse en Duitse bezoekers getrakteerd op whisky en weed. Een Holland Experience avant la lettre!
De boot werd al snel uit de vaart genomen.
’s Winters, als er geschaatst kon worden, kwam de Hollandse handelsgeest bij Casper weer naar boven. Vanuit zijn keukenraam verkocht hij snert. Klagend belde hij de Stadskrant dat de gemeente snel moest optreden tegen al die eenden en zwanen rond de Kettingbrug. Er kon geen schaatser onder de brug. Nog tot ver in de lente at Casper elke dag erwtensoep uit blik.
Ook een nieuw idee strandde snel. Afgekeurde verfpartijen van grote merken voor zeer schappelijke prijzen. Ideeën zat, maar het schortte aan een gedegen bedrijfsplan. De weeddealer werd meerdere malen van zijn bed gelicht door de politie. Altijd wist hij zich er met humor uit te praten.
Enkele jaren geleden probeerde hij het tij te keren. Lichaam en geest smeekten om gezonde actie. Wie in die tijd wel eens op bezoek kwam trof daar een bijzonder tafereel: Casper met ontbloot bovenlijf op een hometrainer. Hij maakte flink wat kilometers! Alleen stond links van hem een tafeltje met fles rode wijn en rechts een hoge asbak met een smeulend stickie. Op de vraag of dat nu wel zo’n goed idee was reageerde het jongetje in Casper met een klagende zware mannenstem: “Als dat ook al niet meer mag dan stop ik ermee.”
Pas toen zijn lichaam zijn levensstijl echt niet meer kon dragen, stopte hij cold turkey met (eerst) alcohol, (later) weed en vervolgens sigaretten.
Veel te laat, bleek al snel. Het laatste jaar vertoefde hij meermaals in het ziekenhuis. Thuis mocht hij sterven.
Met zijn overlijden komt een einde aan een tijdperk. Het vrijzinnige en kleurrijke Edam van de jaren zestig en zeventig is niet meer.
Luc van den Berg