Een wereld van verschil

Het contrast kon bijna niet groter. Een dag nadat ik mijn werktrip in de Verenigde Staten afsloot, checkte ik in bij een retreat in Peru. Vijf dagen lang één worden met de natuur, in combinatie met een sober (gezond) dieet en zonder internet.

Lees hier alle verhalen van de reis van Nick en Anne.

Ik ging dus van het ene naar het andere uiterste en moest aan veel dingen wennen. Het loskomen van internet en jezelf overgeven aan de sereniteit in een rustoord was al een flinke uitdaging.

Bovendien was het in Amerika bloedheet toen ik daar bivakkeerde, terwijl het hier in Peru vaak slechts een paar graden boven nul is in deze tijd van het jaar.

Tot slot ligt onze huidige verblijfplaats Cusco op 3.400 meter hoogte. Dat merk je wel tijdens het ademhalen. Gelukkig had ik geen last van hoogteziekte.

Foto: We verbleven de afgelopen dagen in een bijzondere omgeving…

Ayahuasca

Maar het was wel degelijk acclimatiseren voor gevorderden. Godzijdank werd ik vergezeld door twee fantastische mensen die me daar goed bij konden helpen: mijn vriendin Anne en schoonvader Kees. Anne had ik ruim twee weken niet gezien, Kees al vijf maanden niet. Dat was een heel fijn weerzien.

De eerste avond hebben we heerlijk samen gegeten in Cusco en de ochtend erna reden we met de taxi naar de retreat, midden in de bergen. Best wel spannend, want naast het beoefenen van diverse soorten yoga en meditatie zouden we hier drie keer “ayahuasca” gaan drinken.

Zweverig

Ayahuasca wordt in Peru omschreven als een medicijn. Het is een heilige thee, die gemaakt wordt van twee planten. Het staat erom bekend dat het de mens zowel lichamelijk als geestelijk reinigt. Hoe vaker je het drinkt, hoe dieper de ayahuasca meestal komt.

Ik was er in het begin wat sceptisch over, omdat het op mij wat zweverig overkwam. Maar tijdens de eerste ontmoeting bleek al dat de medewerkers van het rustoord heel down to earth en geïnteresseerd waren. En dat ayahuasca gewoon gemaakt is van planten.

Niks zweverigs aan dus.

Foto: In de ‘hut’ die je op de foto ziet, werden de ayahuasca-ceremonies gehouden.

Wetenschapper

Bovendien bestond onze groep ayahuasca-drinkers onder meer uit een wetenschapper en een therapeut, die ook benieuwd waren naar de resultaten. Wij voelden vanaf dag één een speciale klik met de rest van de groep, die in totaal uit zes mensen bestond.

We voerden veel fijne en diepgaande gesprekken gedurende de dag. Dat was ook wel nodig, want de ayahuasca-ceremonies bleken heel zwaar en intens, zowel lichamelijk als geestelijk.

Meestal begonnen we aan het begin van de avond met een meditatie van een uur. Daarna liepen we met z’n allen naar een groot kampvuur en aansluitend kregen we de ayahuasca aangereikt in een speciale hut. Een maluka, noemen ze zo’n ding (zie foto boven).

Slaapzak

Het duurde telkens ongeveer vier uur voordat het medicijn was uitgewerkt. We lagen tot diep in de nacht in een heerlijk warme slaapzak op een matras en ondertussen gebeurde er van alles, onder het genot van bijbehorende livemuziek.

De effecten zijn voor iedereen verschillend. De ene keer werden we flink ziek (soms inclusief overgeven). De andere keer kwam er een stortvloed aan gekke herinneringen voorbij waarvan we het bestaan niet eens meer wisten. Het voordeel is dat je elke ochtend weer fris en fruitig wakker wordt, hoeveel pijn je de avond ervoor ook hebt ervaren.

Foto: Ja, hier kun je het wel een paar dagen uithouden. Peru is mooi…

Ontspanning

Al met al was het een zeer bijzondere, confronterende en zware ervaring. Wij vonden het heel mooi om dit samen te beleven, omdat je in zo’n periode dicht naar elkaar toe groeit. En ik hoef vast niet uit te leggen dat een weekje zonder internet een hoop ontspanning oplevert.

Sinds vandaag zijn we weer terug in de bewoonde wereld. Morgen starten we met een vierdaagse wandeltocht richting de bekende Machu Picchu. Niet zomaar een wandeltocht, want we verblijven onderweg bij Peruaanse families die koffie verbouwen.

Daarbij komen we van alles aan de weet over het hele koffieproces. Als liefhebbers van een ‘goed bakkie’ kijken wij daar enorm naar uit.

Wordt dus ongetwijfeld weer vervolgd! Bedankt voor het lezen en vergeet niet te reageren. Vinden we nog steeds leuk!

Groetjes,
Nick, Anne en Kees