De SKOV en de onderwijsstaking

Naar aanleiding van de staking van afgelopen woensdag 6 november: duizenden scholen gingen dicht, tienduizenden leerkrachten gingen de straat op. Waarvoor? Om een structurele verbetering voor het onderwijs met twee speerpunten:

1. een beter salaris waardoor het vak voor instromers van de Pabo meer zuigkracht krijgt en waardoor het tekort aan onderwijskrachten af zal nemen. Ook moet het zo voor her- en zij-instromers aantrekkelijker worden. Waar het mij echter wat onduidelijk wordt is de eis van leerkrachten van het primair onderwijs, hetzelfde loon te krijgen als de docenten van het middelbaar onderwijs. Via een Hogeschool kan voor het primair onderwijs een 4-jarige cursus gevolgd worden die opleidt tot de status van bachelor welke dan weer toegang geeft tot het primair onderwijs en onderbouw van het middelbaar onderwijs. Voor de bovenbouw middelbaar onderwijs dient men de status van ‘master’ of ‘doctorandus’ te hebben.

   Met de eis om binnen dit kader de lonen te nivelleren moet ik gelijk denken aan de stewardess die hetzelfde loon eist als de piloot. Daar moet ik nog even aan wennen. Het zal dan voor academici minder aantrekkelijk zijn om voor de klas te gaan staan terwijl we dan weer het risico lopen om onbevoegde krachten voor eindexamenklassen Havo en Atheneum te moeten zetten die de leerlingen net een paar lessen op voor zijn qua kennis. Hier komt ook weer de vergelijking met het vliegtuig naar voren: als de piloot zich net voor de vlucht voorstelt als een welwillende stagiair dan neem ik de nooduitgang.



2. Betere arbeidsomstandigheden. Dit is onder meer te bereiken door het verlagen van de werkdruk en het zorgen voor een prettige werksfeer. Het komt helaas nog veel te vaak voor dat door onprettige werkomstandigheden leerkrachten ‘opgebrand’ thuis zitten. Dat heet tegenwoordig een ‘burn-out’ om maar een ‘goed Nederlands’ woord te gebruiken. Een voor de hand liggende oplossing is het verlagen van het aantal leerlingen per klas naar een aanvaardbaar geheel. Vooral in de beroepsgerichte onderbouw hebben leerkrachten vaak te maken met leerlingen die leer- en gedragsproblemen vertonen. Ga daar maar eens voor staan, dan word je soms gered door de bel.

Voor het verkleinen van de klassen zijn er op het Don Bosco College voldoende lokalen beschikbaar waaronder de 18 nieuwe lokalen die kortgeleden onnodig zijn bijgebouwd. De jaarlijkse afschrijving van deze bestuurlijke miskleun zou niet meer ten laste van de exploitatie van het Don Bosco College moeten komen. Dat geldt ook voor de bedragen die hiervoor al eerder ten laste van de exploitatie van de school zijn geboekt.

Bestuurlijk falen kan en mag niet leiden tot onnodige bezuinigingen op de docenten. De kosten van dergelijke onvoorstelbare bestuurlijke missers zouden direct ten laste van de algemene reserve van het bestuur gebracht moeten worden en niet moeten leiden tot een aantasting van de kwaliteit van het onderwijs. Verder hoeven er minder ontslagen te vallen als het bestuur de creativiteit kan opbrengen om te schuiven met vacatures in het basisonderwijs in Volendam. Op die manier houdt men de goede docenten binnen boord tot het moment dat de betere tijden aanbreken.

Tenslotte een opmerking over de werksfeer. Sinds mijn publicatie in juni met daarin een aanklacht tegen de wijze waarop de uitvoerend bestuurder, Margareth Runderkamp haar bewind gestalte heeft gegeven is er aan die sfeer weinig veranderd. Zolang het personeel zich onveilig voelt voor haar is het uitermate moeilijk lesgeven. Om steeds over je schouder te moeten kijken naar waar het gevaar vandaan komt moet het voor iedereen onhoudbaar, onwerkbaar zijn. Nog steeds blijf ik in mijn naïviteit de hoop koesteren dat het toezichthoudend bestuur haar gaat voorstellen naar een andere baan om te zien. Uit zichzelf zal ze niet vertrekken. Helaas verwacht ze dat wel van de leerkrachten. We zullen zien hoe weerbaar het docententeam op 11 november zal zijn als Margareth mijn vroegere collega’s gaat vertellen waar de uitgang is.

Of moeten we de redding van het Don Bosco College verwachten van de oudergeleding?
Zou die in deze barre tijden kunnen ingrijpen?

Jos Koenen / joskoenen@hotmail.com