Zeedijk Hoorn-Amsterdam: een publieke zaak van algemeen belang

De trias politica geeft de rechter het laatste woord in de driehoek bestuurlijke, wetgevende en rechterlijke macht. De kern van onze democratie is dat de overheid de wetgeving, the rule of law, respecteert. Rechtsbewustzijn, rechtmatigheid, veiligheid, milieu en nationaal erfgoed staan in deze zaak op het spel.

Ministerieel en provinciaal bestuur annex directie waterschap HHNK hebben om hen moverende redenen vitale informatie achtergehouden, ook voor bestuursleden. Allen deelden de ambitie voor een alternatief plan i.s.m. met Boskalis c.s.. Er is vergaande geheimhouding afgesproken.

Wie controleert nog wie? Is hier geen sprake van overheidsdwang door het legaal buiten werking stellen van bestuurlijke voorschriften, cultureel, erfgoed, milieu- en Natura-2000 wetten via ‘Verklaring van geen bedenkingen’ (art. 3 van de zes besluiten)? Vandaar mijn uitspraak voor de meervoudige kamer: als dit legaal kan, heb je geen dictatuur meer nodig.

Ir. F. Spaargaren vertelde de rechters mede uit naam van de hoogleraren J.K. Frijling en M. Kok dat bouw van dijken met zand en aarde op het slib en de veengrond van het Markermeer een groot risico inhoudt. Het is veel verstandiger de waterdruk te kunnen beïnvloeden via pompen in Houtribdijk en Afsluitdijk.

Fons Elders