Robert Jan Kwakman is de drijvende kracht achter nieuw kankermedicijn in Nederland
De meeste kinderen dromen van een baan als profvoetballer of zanger, maar Robert Jan Kwakman had andere plannen. ,,Toen ik vier jaar was en voor trommelvliesbuisjes bij de dokter kwam, wist ik gelijk dat dit mijn toekomst zou worden”, vertelt de 27-jarige Volendammer. ,,Een lange witte jas aan en mensen kunnen helpen. Living the dream, zullen we maar zeggen. Eigenlijk is mijn leven vanaf die ervaring in één rechte lijn op de wereld van geneeskunde afgegaan.” Drie jaar geleden heeft Robert Jan zijn master Geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam afgerond en sindsdien studeert hij verder door zich te specialiseren tot internist-oncoloog.
De jonge arts heeft al een aantal indrukwekkende prestaties op zijn palmares mogen bijschrijven. Zo heeft hij met zijn promotieonderzoek aangetoond dat een bepaald type medicijn bij patiënten met uitgezaaide dikke darmkanker minder bijwerkingen vertoont dan de gebruikelijke voorgeschreven medicatie. In zijn vrije tijd werkt de ambitieuze oncoloog in opleiding aan een model dat per patiënt berekent wat de juiste medicatie en behandeling is. ,,Met die werkwijze bepaal je voor iedere patiënt wat de beste behandelstrategie is. Tegelijkertijd voorkom je bij sommige patiënten dat ze worden behandeld met medicijnen die voor hen niet effectief zullen zijn.”
Marinde Bond is de vriendin van Robert Jan en studeert ook geneeskunde. ,,Marinde wist eigenlijk eerder dat ze richting de oncologie wilde dan ik. We bewandelen exact hetzelfde pad. Zij begint binnenkort met een onderzoek onder dezelfde hoogleraren die mij twee jaar geleden begeleid hebben.” Robert Jan en Marinde wonen samen in Diemen, maar zijn van plan ooit weer in Volendam te komen wonen als ze allebei hun studies hebben afgerond. Je zou denken dat de twee elkaar ontmoet hebben tijdens hun geneeskunde opleiding, maar niets is minder waar. ,,Nee, hoor. Gewoon op zaterdagavond in Sjaak”, lacht hij.
Klik hier voor het hele artikel op de site van de NIVO door Kevin Mooijer.