Wijkraad Oude Kom beklaagt zich over gebrekkige communicatie gemeente
,,Wij moeten leven in een pretpark”, zegt Theo Burger namens Wijkraad Oude Kom over de toestand in zijn woonomgeving. Al drie jaar zet hij zich met een groep buurtbewoners in om de leefsituatie in het oude centrum te verbeteren. Ze stelden al een groot aantal zaken aan de kaak bij de gemeente. Sommige van deze voorstellen werden aangenomen. Met het overgrote deel van de aangedragen punten wordt volgens de Wijkraad echter weinig gedaan. Men stelt dat met name de manier van communiceren door de gemeente daarbij te wensen overlaat.
,,Ik krijg er letterlijk hoofdpijn van. Er gaat zoveel tijd zitten in het aandragen van verbeteringen. Maar we krijgen geen antwoord van de gemeente”, vertelt Theo, die verantwoordelijk is voor de pr-zaken van de Wijkraad.
Een standpunt van de landelijke regering is dat burgers beter moeten participeren in de maatschappij. ,,De gemeente Edam-Volendam gaat daarin mee en geeft hoog op over participatie. Onze Wijkraad wil actief meedoen en draagt voortdurend ideeën aan waar mensen in de buurt mee komen. We dienen bijvoorbeeld vragen in, maar horen daar vervolgens niks meer van. Daarom gaan we nu in gesprek met de burgemeester. We willen graag horen welke kant de gemeente op wil. Anders kunnen ze misschien beter stoppen met het participatie-idee. Dan stoppen wij er ook mee.”
Volgens Wijkraad Oude Kom gaat de vertraagde of ontbrekende communicatie in tegen gemaakte afspraken. ,,Wij hebben met de gemeente afgesproken dat we binnen twee weken antwoord zouden krijgen. Daar houdt men zich niet aan. Sterker nog, op bepaalde verzoeken krijgen we al twee jaar geen antwoord. Ze hebben hun eigen afspraken. Als we dan al bij zaken worden betrokken, dan is dat op een beperkte manier. Bijvoorbeeld bij de kermisverplaatsing naar de Julianaweg. Daarvoor nodigden ze ons slechts voor één vergadering uit. Daarna lees je in de Nivo dat ‘de Wijkraad heeft geparticipeerd’. Dat is raar, want wij zijn er helemaal niet bij betrokken.”
Klik hier voor het hele artikel op de site van de NIVO door Laurens Tol.