Brandbrief huisvesting van jongeren in Edam-Volendam

Ik las tot mijn grote verbazing in de Stadskrant dat op de locatie van de voormalige ‘Botterschool’, vrijwel zeker nieuwe huurwoningen komen. Geen sociale woningbouw maar woningen via een commerciële partij met huren tussen de 720 en 1.000 euro.

De bestaande coöperaties die woningen beheren en regelen voor de sociale sector zijn niet in beeld. Of het waar is, weet ik niet, maar via andere bronnen heb ik vernomen dat dit bedrijf ook in beeld is met de plannen t.a.v. ‘de 3e ontsluitingweg’. Is dit dan een kwestie van het ‘uitruilen’ van ‘gewenste’ mogelijkheden?

De afgelopen jaren, maar vooral de afgelopen maanden maak ik mij steeds bozer over het huisvestingsbeleid van jongeren in deze gemeente en er omheen. Het verkrijgen van een plek voor jezelf, waarin je zelfstandig en met je eigen plannen en ideeën aan je ontwikkeling van je toekomst kan werken is bijkans onmogelijk geworden. Het biedt nu voor jongeren en hun ouders een somber toekomstbeeld. Jongeren moeten zo tussen de 20 en 30 hun eigen leven opbouwen en ouders moeten dan meer aan de zijlijn gaan staan. Het langdurig wonen van kinderen bij hun ouders is voor beide partijen onwenselijk.

De wachttijden voor een sociale huurwoning zijn enorm! Momenteel moet men uitgaan van een wachttijd van 10 tot 20 jaar! Bij urgentie 1 tot 2 jaar. Wil je als jongere hier op tijd mee beginnen moet je je al inschrijven op je 16e!

Verder wordt het jongeren die afhankelijk zijn van een uitkering bijna onmogelijk gemaakt om een woning te vinden. Door hun lage inkomsten kunnen ze maar uit een zeer beperkt aanbod kiezen. Dit aanbod is minimaal.

Dit frustreert enorm! Deze jongeren hebben er zelf niet voor gekozen om afhankelijk te zijn van b.v. een Wahjong uitkering. Ze hebben een zorgindicatie, vechten voor ook een eigen plekje in de maatschappij, maar vallen tussen wal en schip! Zij komen niet in aanmerking voor begeleidt wonen, hebben bijna geen vermogen voor een huurwoning en kunnen helemaal niet denken over een koopwoning. Soms is er een speciaal project of aanbod, maar die zijn vaak weer tot 25 jaar.

Huren in de particuliere sector is onbetaalbaar voor jongeren. Zij starten onderaan de loonladder en hebben vaak ook nog studieschulden

Er is bijna niets gedaan om het aanbod van sociale huurwoningen te vergroten, veel sociale huurwoningen zijn zelfs in de markt gebracht als koopwoning. Veel vrijkomende huurwoningen zijn toegewezen aan asielzoekers. Er zijn weinig tot geen nieuwe woningprojecten voor deze specifieke doelgroep gerealiseerd. De projecten die nu op stapel staan zijn ook grotendeels bedoeld voor koopwoningen. Gebracht onder het mom van ‘betaalbare starterswoningen’, maar nog steeds voor heel veel mensen onbereikbaar!

Er is binnen deze gemeente (zover ik weet) geen beleid op het regelen van snelle en goede huisvesting voor alleenstaanden en tweepersoonshuishoudens. Dus niet alleen voor jongeren, maar ook voor mensen die op wat voor manier dan ook (weer) huisvesting nodig hebben. Te denken valt hieraan aan tijdelijke projecten zoals: Tiny Houses en containerwoningen, maar ook een andere manier van bouwen en de verdeling van de nog bruikbare grond voor woningbouw.

Er is weinig verloop. Mensen in de sociale woningsector hebben niet het vermogen om door te groeien naar een koopwoning. De mensen in een relatief goedkope koopwoning stromen niet door naar de duurdere klasse. Alles zit dus klem en vast!

Graag zou ik willen weten wat uw mening is in deze kwestie en hoe de gemeente Edam-Volendam er voor kan zorgen dat jongeren en anderen die dat verdienen weer woningperspectief krijgen binnen een redelijke wachttijd en een redelijke financiële bijdrage.

Marieke Janzen