De verbouwing van Roelofbootstraat 36: ‘Wauw, wat is het mooi geworden’

Een kleine vier jaar geleden zijn Barry en Ilse hier komen wonen. Ze zijn er zo ingegaan, alles was tot grote tevredenheid. Tot het toch begon te kriebelen: wat zouden ze ervan maken als ze het zelf mochten bedenken? De wens voor een grote keuken en dito keukentafel gaf de doorslag. De verbouwing is drie maanden geleden van start gegaan en net op tijd klaar voordat hun eerste kindje wordt geboren. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

“De woning was keurig onderhouden, alles was goed en werkte. Daarom hebben we alles gewoon gelaten zoals het was,” vertelt Ilse. Barry vult aan: “We hebben er veel plezier gehad en het is ook goed om eerst te gaan wonen, dan weet je wat je wel of niet bevalt aan het huis. Toen we plannen kregen om aan uitbreiding te beginnen, wilden we eerst graag de verbouwing klaar hebben.”

Niet handig

Ilse gaat verder: “Het begon eigenlijk toen mijn nichtje geboren was en hier een keer in huis kwam. Ze was in de woonkamer en ik ging iets halen in de keuken, ik kon haar niet zien en slecht horen. Dat is niet handig dacht ik bij mezelf en hoe moet dat als wij straks kinderen krijgen? Toen begon het te kriebelen: hoe zouden we het inrichten als we het zelf mochten bedenken?”

De zoektocht naar een aannemer kon beginnen. Barry: “Een week nadat we erachter kwamen dat we in verwachting waren, bevestigde de aannemer de klus en datum. Gelukkig waren we met onze plannen vrij ver en de definitieve datum van de start kwam ook precies goed uit.”

Kindje op komst

Na drie maanden verbouwen wonen Barry en Ilse sinds een week weer thuis en op 16 april wordt hun eerste kindje verwacht. Verbouwen en in verwachting zijn, dat een stressvolle combinatie opleveren, maar gelukkig was dat voor Ilse niet het geval: “Eigenlijk had ik verwacht dat ik me meer druk zou maken, maar ik was best rustig. Voordat de verbouwing van start was gegaan, vond ik het wel spannend.

Toen het eenmaal was begonnen, kon ik me er aan overgeven. We hadden goede mensen die hier voor ons aan het werk waren.” Op de vraag of ze iets zelf gedaan hebben, kunnen ze kort zijn: nee. Barry: “Sommige mensen vinden het heel leuk om te kunnen zeggen dat ze zelf iets in huis gedaan hebben, wij niet. Als ik het zelf doe, is het niet netjes en dat is zonde. Als ik het niet eens wil proberen, zal ik ook nooit handig worden, dat begrijp ik ook. Maar ik heb die drang gewoon niet.”

Er is een aanbouw van 2,5 meter aan de woning gekomen, waardoor een open woonkeuken aan de achterkant van de woning is ontstaan. Een grote wens van Barry en Ilse. “Een grote open keuken, dat wisten we al snel.

We zitten graag samen met vrienden, koken, eten en een spelletje. Onze vorige keuken was afgesloten van de woonkamer, dat was gewoon niet ideaal. Nu is de keuken het pronkstuk van het huis.”

Extra licht

Ilse legt uit: “De twee belangrijkste elementen waren voor ons dat het open en licht moest worden.” Voor extra licht in de woning is er in het plafond van de aanbouw een lichtstraat geplaatst. Barry: “Om kosten te besparen hebben we even gedacht om de lichtstraat er toch uit te laten. Gelukkig zei toen iemand: dit doe je maar één keer, doe het dan zoals je het wil hebben.”

Ilse: “Ik was bang dat het een beetje donkere pijpenla zou worden zonder dat extra raam, we zijn heel blij dat we het gedaan hebben.” Barry: “Nu zitten we op de bank om ons heen te kijken en denken: wauw, wat is het mooi geworden. Alles klopt, Ilse heeft een goed oog voor inrichten.” Ilse: “Ik was vroeger al fan van de Sims en nu kan ik het gewoon in ons eigen huis doen.”

Kleine wensen

Er staan nog een paar kleine dingen op het lijstje om afgewerkt te worden. Ilse: “Het zou wel lekker zijn als we daar straks niet meer over hoeven nadenken. Natuurlijk ben je veel met het huis bezig. De zwangerschap raakt dat wat meer naar de achtergrond. We hadden toen we het nieuws vertelde al veel leuke kaartjes en cadeautjes gekregen, maar hadden nog niet echt een plek om dat neer te zetten. Gelukkig kan dat nu. We hadden ook als eerste de box neergezet in de woonkamer die toen nog verder leeg was.

Het is fijn dat we daar nu naar toe kunnen werken en dat ons huis nu zo goed als klaar is. We wilden graag in Edam blijven wonen dit voelde meteen goed. We kijken voor de fun nog wel eens op Funda, maar zien nooit meer een huis dat net zo goed bij ons past als deze plek.” Barry vult aan: “De locatie kan je niet veranderen, het huis wel en dan hebben we nu gedaan. We zijn heel blij met ons plekje. De vorige bewoners hebben hier 40 jaar gewoond, ik hoop dat wij dat ook gaan doen.”