Onze sporters in het buitenland: Rodney Antwi

In de serie 'Onze sporters in het buitenland' gaan we op zoek naar Noord-Hollandse sporters die actief zijn buiten de landsgrenzen. Zij vertellen over hun ervaringen. Deze keer spraken we met Rodney Antwi. De Amsterdamse aanvaller speelde in het verleden voor onder andere FC Volendam en verdient nu zijn brood in Egypte.

Ook speelde de 24-jarige Antwi drie jaar bij FC Utrecht (2014-2017). Op de laatste dag van de winterse tranferwindow in 2017 maakte hij de overstap naar Volendam. "Ik was geblesseerd en had nog een contract voor een jaar bij Utrecht', vertelt de Amsterdammer in gesprek met NH Sport. "Ik zag dat er destijds veel aanvallers werden gehaald. Er leek voor mij geen plek te zijn als ik zou terugkeren na mijn blessure. Volendam liet haar vertrouwen blijken door mij te willen halen, ondanks mijn blessure. Daarom heb ik voor die club gekozen."

Periode in het vissersdorp

Zijn dienstverband bij Volendam was een leuke, maar gekke periode voor Antwi. "Het eerste jaar was top. Herstellen van een blessure is nooit leuk, maar qua spelers en trainer zat het goed. In het tweede seizoen beleefden wij een slechte competitiestart, de eerste zeven wedstrijden werden niet gewonnen. Uiteindelijk werd de trainer (Misha Salden red.) ontslagen. Hans de Koning nam het van hem over, maar je merkte dat er onrust binnen de club heerste."

Antwi belandde tussen wal en schip. "Ik was net te oud om in actie te kunnen komen voor Jong Volendam. Daardoor speelde ik weinig wedstrijden. Ik kon geen wedstrijdritme opbouwen." De aanvaller heeft nog contact met een aantal ploeggenoten. "De mensen die ik af en toe nog spreek zijn: Mohamed Betti, Anthony Berenstein, Raoul Esseboom, Daniël van Son en Nick Doodeman. Ik houd de prestaties van Volendam in de gaten. Ze gaan zeker lekker. Dat is mooi om te zien", aldus eeen lachende Antwi.

Bulgaars avontuur

Afgelopen zomer maakte Antwi transfervrij de overstap naar het Bulgaarse FK Tsarsko Selo Sofia. Hij kreeg aanbiedingen van meerdere clubs uit het buitenland, maar koos desondanks voor het Bulgaarse avontuur. "Ik heb voor deze club gekozen, omdat ik vooraf mocht kijken hoe alles werkte. Ik wilde voor een club kiezen waar ik mij goed bij voelde."

Antwi erkent dat er verschillen zijn tussen het Bulgaarse en het Nederlandse leven. "Het is anders dan in Nederland. De cultuur verschilt, maar ik heb nog niet heel veel gekke dingen meegemaakt." De aanvaller kreeg te maken met racisme. "In een wedstrijd hoorden we apengeluiden vanaf de tribune. Mijn teamgenoten begrepen de frustatie van de beledigde spelers en gingen naar de scheidsrechter toe om het te melden. Daarna is het niet meer gebeurd, het hoort ook niet thuis in het voetbal."

Egyptisch dienstverband

In zijn periode in Bulgarije maakte Antwi veel indruk. Hij scoorde negen keer in twintig wedstrijden in de Bulgaarse competitie. Er kwam interesse vanuit het buitenland en begint dit jaar koos hij ervoor om naar Wadi Degla SC in Egypte te gaan. "In eerste instantie wilde ik hier niet heen gaan, want het is natuurlijk een ander land en ander continent. Ik kreeg verhalen te horen over Egypte, waardoor ik ging twijfelen. Ik kon hier ook een kijkje nemen en toen viel het reuze mee." Antwi merkt verschil in de manier van spelen. "De competitie is hier veel harder. De overtredingen zijn onbesuisder. De denkwijze van de trainer (Takis Gonias, red.) spreekt mij heel erg aan, daarom heb ik ook voor deze club gekozen. We spelen op balbezit in plaats van kick and rush-voetbal."

Tsarsko Selo Sofia besloot om Antwi te verhuren met een optie tot koop. "De eigenaar is een ondernemer. In dat halfjaar heb ik goed gepresteerd. Hij wilde dus geld aan mij verdienen. Na een gesprek zijn we tevreden uit elkaar gegaan. De keuze lag bij mezelf of ik wilde vertrekken." De aanvaller heeft het naar zijn zin in Egypte. "Het leven bevalt zeker in Egypte, in een nieuw land moet je altijd even aanpassen. Er is hier vaak wel lekker weer."

Antwi merkt nog niet zoveel van de coronacrisis. "Het is nog niet zo erg als in Nederland. Je ziet op straat wel mensen met maskers en handschoenen lopen. Je merkt op openbare plekken dat mensen voorzichtiger zijn."

Terugkeer

Hij sluit een terugkeer niet uit. "Het is een leuke en mooie competitie in Nederland. Mijn familie woont er ook nog. Dus ik zou zeker willen terugkeren naar Nederland, maar ik weet nog niet op welke termijn."