Uis Volludam

In de 14e eeuw ontstaan, waar gelukszoekers zich vestigen op een uitgegraven stuk aarde
Grondwerkers, boeren en vissers bouwen er huisjes en bezitten niets van enige waarde
Zonder haven slaan boten stuk op de kade, dus veeteelt is in veel gevallen het best
In de 18e eeuw volgt de eerste catastrofe en verdwijnen de meeste boeren door de runderpest
Wat overblijft zijn arme vissers wonend in piepkleine huisjes onder en op een dijk
Hun boten maken schade aan de kade, ze willen graag een buitenhaven en krijgen gelijk
Het bestaan is simpel en vele vissers en knechten verliezen hun leven op zee
De vrouwen hebben de zorg over grote gezinnen in kleine huisjes, ook dat valt niet mee
Nederland stapt over van katholiek naar protestant, iets wat hier op verzet stuit
Het vissersvolk is eigenwijs, waar wij in geloven dat maken wij zelf wel uit
Door rijke visvangst wordt het dorp welvarend en eindelijk breken er rijke tijden aan
Helaas is het geld door beleggingen in de Hanzebank en de Russische Spoorwegen verloren gegaan
Opgeven is geen optie, de Volendammer is een doorzetter en langzaam wordt het dorp weer rijk
Een nieuwe catastrofe dient zich aan, het wordt gebouwd in 1933 onder de naam: Afsluitdijk
De vissersvloot wordt gedecimeerd en vissers zoeken hun heil als viswinkelier of in de bouw
Met hun arbeidsethiek en tomeloze inzet, verlaten zij hun geliefde dorp voor dag en dauw
In 1940 is daar ineens de oorlog en vele Volendammers melden zich aan bij het verzet
Met de riskante aardappeltransporten hebben onze vissers een hoop Amsterdamse levens gered
Het dorp floreert en de toeristen komen uit de hele wereld om te zien hoe wij leven
Helaas moesten wij tijdens een koude Nieuwjaarsnacht in 2001 ons grootste drama beleven
De weerbaarheid en saamhorigheid in de periode daarna, is er een die uniek is in deze tijd
Slachtoffers worden ouders en meesters en juffen, zij staan symbool voor onze weerbaarheid
Een Carmarhuis of de verbouwing van de kerk, is iets dat we samen met zijn allen doen
Gelukkig kan dat ook, we werken hard en de armoede is gelukkig veelal iets van toen
En natuurlijk hebben wij als Volendammers echt wel onze fouten en gebreken
Maar dit gedicht dient als doel om mijn dorpsgenoten een hart onder de riem te steken
Deze uitdaging gaan we ook weer klaren, maar dat lukt alleen net als vroeger met elkaar
Maak geen verwijten en luister naar de aanwijzingen van de overheid en nu eens geen gemaar
Veel mensen hebben neerslachtige gevoelens en zitten gevoelsmatig in de put
Maar ik heb er alle vertrouwen in, we klaren dit samen: UIS KRIJGU ZU NIET STIKKUT