Jaap Veerman kan de Filipijnen voorlopig niet uit
De Volendammer Jaap Veerman woont op dit moment afgescheiden van zijn gezin op de Filipijnen. Zijn vrouw, zoon en dochter kunnen hem niet bereiken vanwege de opgelegde beperkingen die verdere verspreiding van het coronavirus moeten voorkomen. Jaap werkt sinds vorig jaar zomer voor de Asian Development Bank. Dat doet hij namens het Ministerie van Buitenlandse Zaken. De bank waarvoor hij werkt, is gevestigd in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Het leven in deze metropool ligt grotendeels plat. Snelwegen door de stad waar normaal lange files staan, liggen er nu verlaten bij. Primaire levensbehoeften staan onder druk in de archipel.
Hij mag nog naar buiten, maar dan alleen met een speciale ‘Quarantine pass’. Een mondkapje is daarbij verplicht. Ook voor het betreden van supermarkten zijn restricties opgelegd. ,,Je moet eerst een ‘check point’ passeren. Daar meet men de temperatuur en desinfecteert de handen van bezoekers. Na 20.00 uur is het voor iedereen tot 5.00 uur ’s morgens verboden om buiten te komen. Mijn vrouw Petra en kinderen Sandra en Thomas wonen in Volendam. Sandra studeert en Thomas doet dit jaar eindexamen aan de Britse Internationale school in Amsterdam. Mijn vrouw vliegt doorgaans heen en weer tussen mij en de kinderen. Dat is nu niet meer mogelijk. Ik kan hier niet meer weg en zij kunnen mij niet meer bereiken. Alhoewel ik hier goed zit, is dat idee best ongemakkelijk.”
Jaap is uiteraard ook bezig met de situatie van zijn gezin in Volendam. ,,Ik ben natuurlijk heel bezorgd over mijn familie. Puur naar mijn situatie kijkend, maak ik mij meer zorgen om hen dan om mezelf. Ik zit hier geïsoleerd. In Volendam wonen mensen heel anders. De huizen staan daar dichter op elkaar. Toen ik vanmorgen wakker werd, keek ik meteen naar mijn telefoon of er nog nieuws was uit Edam-Volendam. De Nivo-site check ik een paar keer per dag. In Volendam liggen toch mijn roots. Ik leg in deze tijd meer contact met familie en vrienden in Nederland. Even op de fiets stappen en naar ze toegaan, is er niet bij. Ik zit op een afstand van zeventien uur vliegen. Het tijdsverschil is zeven uur.”
Tot voor kort was vrij reizen over bijna de hele wereld mogelijk. Door alle maatregelen wereldwijd is deze vrijheid voorlopig aan banden gelegd. Jaap realiseert zich dat hij de Filipijnen voor langere tijd niet meer uit zal komen. ,,Dat idee vind ik echt heel erg. Ik zag mijn gezin soms al af en toe een paar weken niet. Dan hebben we veel contact via Skype en WhatsApp. Maar ik wist altijd dat ze binnenkort weer zouden langskomen. Mijn vrouw en zoon zouden voor de Paasvakantie weer naar mij toekomen. Nu is het waarschijnlijk de zomervakantie voordat ik ze weer kan zien. Dat is niet fijn, maar de hele wereld heeft hier nu mee te maken. We zullen er met z’n allen doorheen moeten komen. En dat gaan we volgens mij wel voor elkaar krijgen.”
Lees het hele artikel in de NIVo door Laurens Tol.