Georgette Mooijer: ‘Dementie is rouwen om iemand die er nog is’

Ze is al jaren een vertrouwd gezicht binnen de Zorgcirkel. Zo’n 22 jaar geleden begon Georgette Mooijer als leerling op de afdeling dementie van de Gouwzee. Sinds 2010 werkt ze in de thuiszorg in Volendam, waarvan de laatste twee en een half jaar specifiek voor dementerende cliënten. Vorige maand startte ze in haar nieuwe functie: casemanager dementie. ,,In deze rol begeleid ik het hele traject dat een dementerende cliënt doormaakt. Het is soms best heftig, maar ik ben blij dat ik zoveel mensen kan helpen in mijn werk.”

Voordat Georgette als casemanager aan de slag ging, volgde ze de HBO-opleiding Casemanager Dementie. Afgelopen december studeerde ze af – en dat op haar 59ste – naast haar fulltime baan in de zorg. Een hele prestatie, maar het bijleren gaat Georgette goed af. ,,Al merk ik wel dat het studeren op deze leeftijd steeds moeizamer wordt. Je onthoudt de dingen minder snel dan vroeger.”
Georgette kan het weten, want het was niet de eerste opleiding die zij als zorgprofessional volgde. En dat terwijl ze als tiener, na het afronden van haar middelbare school, er liever voor koos om direct aan het werk te gaan. Ze kwam via een omweg in de zorg terecht.

Een zeer grote omweg welteverstaan, want op haar negentiende stapte Georgette in haar eentje in het vliegtuig naar Australië. ,,Ik ging op vakantie naar familie in Australië. Maar kon geen genoeg van het land krijgen. Ik had in die periode net verkering met mijn man Jaap, en toen ik terug kwam vertelde ik hem hoe mooi het was. Bij het zien van de foto’s werd Jaap ook enthousiast. Niet veel later, toen we samen een weekendje naar Parijs waren geweest, nam Jaap op de terugweg de afslag naar Den Haag. Ik vroeg hem nog of hij nou niet verkeerd ging, maar hij reed doelbewust naar de Australische ambassade. Samen hebben we toen onze emigratiepapieren aangevraagd.”

Lees het hele verhaal door Leonie Veerman in de NiVO.