Pius Schilder, het geweten van de Nivo doet een stapje terug

Decennialang was hij de ogen en de oren van de steeds groter groeiende gemeente, samen met zijn al enige tijd gepensioneerde broer Piet. Pius Schilder gaat ook plaatsmaken voor de nieuwe generatie. In november wordt hij 65. ,,Maar de coronacrisis heeft de boel in versnelling gebracht. Ik neem de beslissing met pijn in mijn hart, maar het is tijd voor de young ones.” Maar één van de instituten van de lokale media verdwijnt niet helemaal van het toneel. ,,Ik blijf bepaalde dingen doen. Ze zijn nog niet van me af.”

Met de moderne middelen van nu lijkt het eeuwen geleden, maar Pius, die samen met zijn broers in de voetsporen trad van vader Bruin, maakte de tijd nog mee dat de lettertjes van de krant stuk voor stuk in het lood werden gezet op een Heidelberg-machine. Foto’s werden nog ontwikkeld in de donkere kamer, kortom een krant drukken was vele malen omslachtiger. ,,Mijn hart ligt bij de zaak, ik ben hier 51 jaar aan het werk en dan doet het wel pijn als je ziet dat alles stil ligt zoals de laatste weken en in ons geval dan ook de advertentie-inkomsten naar beneden gaan. Daar hebben uiteraard meer ondernemers last van. Ik wilde het al rustiger aan gaan doen, dan doe ik nu alvast dat stapje terug, ik red mezelf wel.”

Onlangs werd weer bevestigd dat de Nivo, die meer dan tachtig jaar bestaat, tot een uitstervend ras behoort. "We hadden laatst een bijeenkomst van de NNP (organisatie van lokale nieuwsmedia, red.), met dertig uitgevers van kranten, die allemaal naar Volendam kwamen. Ik kon toen nog met trots vertellen dat wij op groot formaat uitkomen, als enige krant. Het doet wel pijn dat we daar van af zijn gestapt, maar het tabloid is wel een handzamer formaat, je kunt ‘m zelfs meenemen naar de wc. En er was al enige tijd sprake van om te verkleinen, zoals wij vroeger ooit op Berliner-formaat zijn verschenen, dat zit er tussenin."

Lees het hele verhaal door Eddy Veerman in de NIVO.