Filantroop Nel Emke is ruim halve eeuw de stille kracht achter ’t Nest

In 2018 vierde Vereniging Vrijetijdsbesteding Gehandicapten Volendam (VVGV), beter bekend als ’t Nest, alweer haar 50e verjaardag. Nel Emke is al sinds de oprichting betrokken bij de vereniging. ,,Sterker nog, we waren al vijf jaar voor de officiële oprichting actief”, vult de Amsterdamse aan. Het zal heel wat motivatie en doorzettingsvermogen kosten om je decennialang op vrijwillige basis in te zetten voor een goed doel, maar de inmiddels 80-jarige Nel ziet dat anders. ,,Sinds mijn jeugd is het niet anders geweest: ik heb mijn gezin, mijn baan als lerares en ’t Nest. Ik zou het nooit anders hebben willen doen.”

In 1958 raakte Nel voor het eerst met Volendam in aanraking toen ze aangenomen werd als lerares op de Jozefschool B. ,,Ik ging op negentienjarige leeftijd aan het werk onder meester Zwarthoed op de jongensschool. Ik kwam in een klas met 46 jongentjes terecht die ik – als Amsterdamse - niet kon verstaan.” De daaropvolgende jaren kwam het leven van Nel in een stroomversnelling. ,,Ik kwam mijn man Kees tegen, we kochten een huis in Volendam en Kees en ik trouwden.”

In 1961 trokken Kees en Nel in hun woning aan de Narcissenstraat. ,,En daar woon ik nu nog steeds”, lacht ze. ,,Na vier jaar als onderwijzeres te hebben gewerkt kreeg ik twee zoons: Rob en Eric. Vroeger was het zo dat wanneer je een kind kreeg, stopte je met werken. Ik zag het niet zitten om te stoppen en werd de eerste in Volendam met een deeltijdbaan. Die vond ik op de Mariaschool en het beviel me fantastisch.”

Nel heeft de daaropvolgende twaalf jaar lesgegeven op de school. ,,Toen ik begon, was het een volledige meisjesschool, maar tijdens mijn periode op de Mariaschool maakten we de overstap naar gemengde leerlingen. Mijn volgende halte was de Springplank, waar ik als onderwijzeres heb gewerkt tot ik in 2000 met de VUT ging.

Daarna heb ik nog twaalf en een half jaar op vrijwillige basis Handenarbeid gegeven op vrijdagmiddag. Op mijn 75e vond ik het mooi geweest. Ik nam afscheid van de Springplank, maar ik mis de leerlingen nog iedere dag. Ik vond het altijd zó leuk om te doen en het was goed te combineren met mijn vrijwilligerswerk bij ’t Nest. Het was voor mij een ideale situatie.”

Lees het hele artikel door door Kevin Mooijer in de NIVO.