Appeltaarten en boeken voor bewoners en personeel Swaensborch

Gisteren weer naar Swaensborch geweest, om 30 Appeltaarten te brengen. Voor de bewoners en het personeel. Ik wilde ze eerst zelf bakken, maar door een aanvaring met een groep wielrenners ging dat feest niet door.

Je merkt dat de mensen het zat worden , om op hun kamer te zitten. En zeker als je alleen op een kamer woont en niet meer lopen kan. Het is verdrietig als ik me moeder bel, vraag je automatisch hoe het gaat. Krijg altijd als antwoord, dat dat een stomme vraag is. Ik kan geen kant op en zit hier maar alleen 24 uur per dag, en niet zei alleen er zijn er zoveel.

Je probeerd voor die mensen iets te betekenen, door de tulpen actie en nu de appeltaart. In de hoop dat ze weten dat er aan hun gedacht wordt en aan het personeel die hun benen uit hun lijf lopen. En een beetje het zonnetje zien schijnen, daar doen we het voor. Meer kunnen we niet doen.

Af en toe zitten ze in de tuin, wat ze heerlijk vinden en wij ook natuurlijk. Om iedereen weer even live te zien, en je merkt dat het ze goed doet om even buiten te zijn. Ik weet er zijn heel veel mensen die zo zitten, maar dit krijg ik zelf te zien. En dat valt niet mee maar we gaan door om ze proberen op te vrolijken. Zonder jullie donaties had ik dit nooit kunnen doen en ben daar ook zeer dankbaar voor.

Ook heb ik van van een kennis van mij Jan Heutink die boeken schrijft, 20 boeken gehad om te schenken aan de bewoners van Swaensborch. Het boek heet Van oude mannen en de dingen die nog komen. Heel erg bedankt, Jan.

Thuis heb ik nog dingen staan die ik aan het inpakken ben en dat breng ik volgende week heen. Ik heb nog een plan in me hoofd, maar vertel er niks over want weet niet of me dat gaat lukken.

Groetjes Conny en nogmaal allemaal bedankt.