Werkgroep hoopt met ‘Nieuwjaarsbrand, 20 jaar later’ gemeenschap te inspireren

Binnen het surrealisme dat al weken wordt gevoeld, refereerden meerdere mensen aan het tijdperk dat aanbrak toen Volendam plotseling internationaal breaking news was: de Nieuwjaarsbrand van 1 januari 2001. Lieke Sievers bekleedde destijds elders in het land een heel andere functie, maar als burgemeester van onze gemeente gebruikte zij sinds haar aanstelling haar voelsprieten om te pijlen hoe gedacht werd over als het straks twintig jaar geleden is. Een moment dat achterom kan worden gekeken, dat men stil kan staan bij wat de veerkracht zoal heeft gebracht.

Al bijna twee jaar komt met regelmaat een werkgroep bijeen. Om te praten over al dan niet herdenken en zo ja, in welke vorm. Er wordt gesproken over openstelling van bar De Hemel, om betrokkenen van toen de mogelijkheid te bieden twee decennia later (nog eens) naar de plek te gaan, ter verwerking. Er staan sprekersavonden op stapel, er wordt gekeken naar hoe de gebeurtenis een rol kan spelen in de educatie. ,,Dit proces is iets wat Nieuwjaarsbrand-overstijgend is”, zegt Linda Jonk, destijds getroffene, net als Kees de Boer. Zij zijn aangeschoven aan de tafel van de burgermoeder.

,,We hebben al weken een andere werkelijkheid. Juist nu, omdat er mensen zijn die een herbeleving hebben van die tijd, juist nu helpen verhalen van veerkracht, verhalen van vertrouwen in de mensheid en hoe je met elkaar sterk kunt zijn. Je wilt geen parallel trekken, maar ik hoorde in de eerste weken na de uitbraak van corona om me heen van Volendammers, dat dit groter is dan wat je je kunt bedenken: dat hadden zij als dorpelingen destijds ook. De machteloosheid, de onzekerheid, dat beklemmende gevoel”, weet burgemeester Sievers uit de verhalen die zij sinds haar aantreden aanhoorde.

,,Aan de hand van dit verhaal hoop je dat mensen elkaar weer gaan bevragen over dit onderwerp. In veel huizen en gezinnen heeft men het misschien heel lang niet gehad over de Nieuwjaarsbrand en de mogelijke nasleep. We hopen dat daar weer ruimte voor komt, door te vertellen over waar we mee bezig zijn.”

Linda, zelf leerkracht op een Amsterdamse basisschool: ,,Door deze coronaperiode ervaar je ook dat er een slag van dankbaarheid wordt gemaakt. Het kind mist de school, de grootouders of sociale contacten. Volwassenen gaan dingen, die vanzelfsprekend waren, meer waarderen. Ik merk enerzijds ook dat ik het fijn vind dat er een soort verstilling is. Anderzijds: ik ben echt een gevoelsmens en voel iemand minder goed aan via een beeldscherm. Het is wel zo: je leert jezelf beter kennen in deze periode, mits je er voor openstaat.”

Lees het hele verhala door door Eddy Veerman in de NIVO.