Houden van het water…

Er komt via de wensambulance een vaarwens binnen van een mevrouw in haar laatste dagen. Ze is getroffen door een ongeneeslijke ziekte en is uitbehandeld. Ze brengt haar tijd hoofdzakelijk in bed door en wacht op wat gaat komen, maar constant is er de hunkering naar het water, naar zee, naar varen… Ze vragen de wens aan en Inge slaat aan het organiseren, want veel tijd is er niet meer… Een paar dagen later staat An in de agenda!

De lucht is bezaaid met prachtige Hollandse wolken, waar tussendoor de zon regelmatig de wereld verwarmt. Dagschipper Ton met de vrijwilligers Frouk en Ann maken de Vaarwens klaar voor ontvangst van de brancard. Ze leveren hun vrije zaterdag graag in om deze lieve vrouw in zwaar weer nog één keertje te kunnen laten genieten van haar geliefde water.

De ambulance rijdt tot aan het hek van de – altijd gastvrije – Amsterdam Marina en An wordt er uit gereden. Haar man en beide zoons kijken haar aan en allerlei gevoelens passeren de revue… Behendig wordt ze aan boord gereden en op het achterdek geïnstalleerd. Er is een welkomstpraatje van Ton bij een kopje koffie met koek en er wordt een vaarplan voorgelegd. Ze lacht en wat haar betreft kunnen de trossen los…

De vaarwens zet koers richting Oranjesluizen en verkent daarbij nog even de Cruquius havens, waarna er geschut wordt naar open water. het is druk met jachten en beroepsvaart en An komt ogen te kort en geniet van alle bootjes om haar heen. An krijgt de ‘vaarwensboost’ en wil van de brancard. Even later scharrelt ze moedig over het hele schip en vindt het plekje op het voordek… Ze lacht, ze leeft, ze geniet, samen met haar man en beide zoons!

Vaarwel dappere An

Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.