Femke Halsema mag wél twee huizen hebben in Amsterdam: ’Een staaltje klassenjustitie’

Burgemeester Femke Halsema mag een woning onttrekken aan de woningvoorraad als zij in Amsterdam-Noord wil wonen, zo oordeelt het college van B en W. Het college heeft de hardheidsclausule ingezet. Die clausule biedt een overheidsorgaan de mogelijkheid om van (dwingende) wetgeving af te wijken als een beslissing voor een burger of onderneming tot een onvoorzien en onredelijk nadeel leidt.

Binnen de gemeentegrenzen van de hoofdstad is het verboden om een tweede woning te hebben. Dat is woningonttrekking. Als een van de weinigen in de stad kan Halsema die regel naast zich neerleggen. De vergunning die wordt verstrekt, geldt tijdens het burgemeesterschap.

Advocaat Iris de Roos verbaast zich. „De burgemeesterswoning hoort niet tot de woningvoorraad, zo werd door de gemeente gesteld. Daarmee werd eigenlijk beweerd dat de burgemeester geen twee woningen bewoont als ze in Noord haar weekenden doorbrengt. Maar waarom moet Halsema dan een onttrekkingsvergunning hebben?” Ook bij de hardheidsclausule heeft De Roos bedenkingen. „In het geval van Halsema is geen sprake van een onredelijk en onbillijk gevolg.”

Meten met twee maten’

Tim Klein Haneveld van de stichting Amsterdam Gastvrij, die veel Amsterdammers vertegenwoordigt die tegen deze regelgeving aan lopen, noemt de toewijzing van de vergunning aan Halsema ’een staaltje klassenjustitie’. „Er wordt met twee maten gemeten. Gewone Amsterdammers hadden nooit een vergunning gekregen. Voor hen is het verboden een tweede woning te hebben zonder dat je daarin woont. En die hardheidsclausule? Die zet je alleen in als mensen in enorme nood zijn. Met alle respect, maar daar is in dit geval toch geen sprake van?”

Namens het college van B en W zegt een woordvoerster: „Het college heeft besloten tot het verlenen van een onttrekkingsvergunning voor een woning van de burgemeester in Holysloot op grond van de hardheidsclausule van de huisvestingsverordening. De burgemeester heeft eerder al laten weten dat zij hiervoor een verzoek zou indienen. Bij de aankoop van het huis wist zij dat ze zes maanden de tijd had om de vergunning aan te vragen. Om de procedure ordentelijk te laten verlopen heeft zij hier de afgelopen maanden de tijd voor genomen. Het verzoek is daarna ingediend bij het college. De burgemeester was voor de zuiverheid bij het nemen van het besluit niet aanwezig.”

’Beperkte privacy’

Wonen in de ambtswoning is een verplichting die bij het ambt van het burgemeesterschap hoort, zo laat de woordvoerster weten. „De woning is niet beschikbaar voor anderen. Dit heeft voor het hele gezin gevolgen. De ambtswoning is een woon- en werklocatie en heeft alleen toegang tot het woongedeelte via het werkgedeelte. Het kent beperkte privacy.”

Het college laat de inbreuk op de privacy van het hele gezin door continue aanwezigheid van anderen, de demonstraties voor de deur, de nachtelijke aanbellers en de (veiligheids-)maatregelen meewegen. „Het kan niet zo zijn dat de burgemeester voor het vinden van privacy is aangewezen op plekken buiten de stad.”

Klein Haneveld is niet helemaal tevreden met de toelichting van het Amsterdamse College dat de burgemeester nu de enige inwoner is die toestemming krijgt om twee woningen te bewonen en vraagt zich af of dit het voorbeeldgedrag is dat het stadsbestuur moet uitstralen: „Dit roept de vraag op of dit ook bij voorgaande burgemeesters speelde. Niet dat ik weet. En blijft het vreemd dat er überhaupt een onttrekkingsvergunning nodig is als de ambtswoning niet tot de woonruimtevoorraad behoort.”