Hoefsmid Rianne Molenaar leeft voor de paarden: Naast haar ‘mannenbaan’ doet ze ook aan boogschieten rijdend op viervoeters
Tijdens haar achtste levensjaar kwam ze voor het eerst in aanraking met paarden. Inmiddels is ze dertig jaar, spendeert ze haar dagen als hoefsmid en in haar vrije tijd zorgt ze voor haar eigen paard. Haar grootste hobby zijn paardrijden en boogschieten en onlangs heeft ze deze hobby’s weten te combineren. Rianne Molenaar leeft voor de majestueuze dieren. ,,Tijdens die eerste ontmoeting met een kolossaal paard was ik als achtjarig meisje dusdanig onder de indruk, dat ik direct wist dat ik hier meer mee wilde doen.” Nu, zo’n achttien jaar later, rijdt de Volendamse stad en land af om de hoeven van paarden op te knappen of van hoefijzers te voorzien. ,,Ondanks dat het verschrikkelijk zwaar is, durf ik onderhand wel te zeggen dat ik nooit meer iets anders wil doen.”
Doorgaans behandelt Rianne tussen de tien en veertien paarden per dag. ,,Ik werk vijf dagen per week, maar ik zou wel zeven dagen per week kunnen werken als ik alles aan zou nemen. Vroeger was het natuurlijk zo dat de klant naar de hoefsmid kwam, maar tegenwoordig is dat helaas andersom”, lacht ze. ,,Rond negen uur ’s ochtends ben ik bij de eerste klant op het erf en om een uur of half vijf ’s middags zit mijn werkdag erop. Een gemiddelde ingreep duurt een half uur, tenzij er hoefijzers geplaatst moeten worden. Dan ben ik wel anderhalf uur met een paard bezig.”
Men zou denken dat de hoefsmid haar portie paarden voor die week wel gehad heeft na vijf dagen zwoegen in dienst van de dieren, maar niets is minder waar. In haar vrije tijd komt Rianne namelijk graag op de 90 meter lange targetbaan. En dat doet ze gewapend met de traditionele pijl en boog. ,,Ik zag op Facebook steeds filmpjes voorbij komen van mensen die tijdens het paardrijden met pijl en boog op targets schieten. Dat leek mij wel heftig om een keer te proberen. Vroeger ben ik namelijk lid geweest van een boogschuttersvereniging en het paardrijden kon ik natuurlijk al, dus besloot ik een keer te gaan kijken.”
Rianne was blij met wat ze zag en de plannen om een dynamisch duo met haar voormalig paard te vormen werden direct gesmeed. ,,Helaas kwam mijn paard niet lang daarna te overlijden en ging het plan niet door. Ik ben maar in mijn eentje lid geworden van de vereniging. Sindsdien train ik op geschikte paarden die de vereniging beschikbaar stellen. Mijn eigen, nieuwe paard is nog niet geschikt voor dit soort klussen. Ik heb hem nog maar een half jaar en hij is nog hartstikke jong, dus ik kan nog niet op hem rijden, maar in de toekomst gaan we het de boogschuttersconcurrentie zeker moeilijk maken!”
Lees meer door Kevin Mooijer in de NIVO.