Mijn stad/mijn dorp: Sara Dudock: Edam

Sara Dudock (23) woont bij haar vader in oud Edam. Ze zit in het derde jaar van haar opleiding HBO-verpleegkunde en naast haar baantje in de zorg blogt ze over haar bakkunsten en het leven met aangeboren hersenletsel. Zie www.saradudock.wix.com/mijnsite.

Ik voel me hier thuis

Omdat Edam dan wel een stad mag zijn maar het voelt als een dorp. Ons kent ons en iedereen zal vragen hoe het met je gaat als je elkaar tegenkomt. Dit maakt dat Edam als een thuis aanvoelt als ik mijn stadje binnenrijd. En wat je dan ook mist als je langer dan een week weg bent. Waar je weer naar toe wilt als je bent verhuisd naar een druk leven. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

Mooiste plek/straat

Hier zou ik natuurlijk de Achterhaven moeten zeggen omdat ik daar al jaren woon, maar ik houd het op een groter gebied. Oud Edam is waar je mij elke dag kan vinden. Ik loop graag in de avond over de vesting of dwars door de straten, daar vind je de meest mooie plekjes om te zitten en te kletsen of om even stil te staan en weg te dromen.

Favoriete winkel/uitgaansgelegenheid

Ik ben erg fan van de winkels in Edam. Dit begon al toen ik klein was. Kleine Saar woonde namelijk tegenover ons eigen SRV winkeltje. Met mijn beste vriend gingen we daar boodschapjes doen en kwamen we naast de tassen met boodschappen ook terug met een handjevol dropjes. Ik ben erg gesteld op de speciaalzaak “Gerard Visser”. En niet alleen omdat dit mijn schoonouders zijn maar ook omdat ik weet dat alles daar met liefde wordt gemaakt en voor je uitgezocht. Sinds kort is er een boekwinkel in Edam en daar ben ik blij mee. Ik ben een echte schrijver en houd van brieven (mocht je nog een penvriend zoeken, ik houd mij aanbevolen) en daarom kom ik ook graag in De Kast, die heeft de leukste kaarten om te krijgen maar ook om te versturen.

Mooiste gebouw/pand

Dit is stiekem altijd Voorhaven 80 geweest, het oude Bosvolkgebouw. Naast de mooie Bosvolk verhalen lijkt het mij heerlijk om daar te wonen en dan Bosvolk weer terug te kunnen brengen. Puur voor de gezelligheid. Het is een prachtig oud pand met een tuin tot aan De Achterhaven. Ik kan me zo voorstellen dat je bovenop het dak over heel Edam kan uitkijken. Vooral in de avond lijkt mij dat een prachtig gezicht.

Dit mis ik

Ik mis huisvesting voor jongeren en woningen voor starters. Want ook al heb je als jongere een vaste baan dan is het nog bijna onmogelijk een woning te vinden. Ik mis ook een drogist en een hebbedingen winkel. Een soort Sissy-Boy meets Flying Tiger.

Wat een verbetering

Door de Corona is er natuurlijk veel veranderd en niet doorgegaan. Maar Corona heeft ook mogelijkheden gegeven. Ik vind het als ik door Edam loop een prachtig gezicht om de straatjes gevuld te zien met tafeltjes en mensen die aan het lunchen zijn. Al die terrasjes langs de kant van de restaurants is een fijn gezicht.

Mijn cluppie

Bosvolk natuurlijk. Ik ben als kind zelf jaren mee geweest en nu al zes of zeven jaar mee als leiding AKA Minion. Tijdens de wintermaanden op woensdag te vinden in de Singel en in de zomer gaan we een week op kamp naar Woudenberg. Het is zo leuk om die kinderen te zien genieten, maar daarvoor hebben we af en toe wat extra hulp nodig. De Deen sponsoractie heeft ons een mooi duwtje in de rug gegeven.

Op de schop

Het weiland bij het busstation is sinds kort overhoop gehaald en veranderd in een parkeerterrein. Ik vind dit persoonlijk erg jammer, maar toch beter dan de toeristenbussen bij de Grote Kerk. Dus je moet toch wat, denk ik dan maar.

Mooiste herinnering

Is buitenspelen met de buurtkinderen op De Achterhaven. Na het avondeten verzamelden wij op de hoek van de straat en speelden wij spelletjes. Nu zijn we ouder en maken we nog steeds herinneringen maar niemand zie je nog op straat spelen om een bal in de lucht te gooien en heel hard te roepen dat je de oorlog aan iemand verklaart.

Favoriete stads- of dorpsgenoot

Bij deze een bedankje aan iedereen, want voor elke gelegenheid heb ik een eigen favoriete persoon. De middag wandelingen over de vesting tijdens de lunch, de avond theetjes, mijn eigen lief natuurlijk, mijn zondagen bij mijn favorieten: oma’s en opa, het praten over mijn problemen met mijn eigen persoonlijke psycholoog, de spelletjesavonden, de avonden met buikpijn van het lachen. Zoek maar uit: je zult er vast tussen staan.