Voor nichtje Romy is haar ome Lou niet anders, maar een ‘heel mooi en open persoon’
Vandaag Lou Snoek (35) en zijn nichtje Romy de Boer (17). Als één van de gezichten van de Nieuwjaarsbrand, letterlijk en figuurlijk, was hij al vaker in de media te zien, landelijk en in de Nivo. Vanaf het moment dat hij, voorzien van een veranderd gelaat, ontwaakte, vormt hij een onwaarschijnlijke bron van pure kracht, gezegend met een bijzonder empathisch vermogen. Zijn nichtje groeide op met de ome Lou van ná de brand en heeft nu zelf die leeftijd, waarop destijds een generatie werd overvallen door vuur en verdriet.
Romy, dochter van Lou’s oudste zus Mirelle, zit, net als Lou destijds, op het Don Bosco College. Juist daar verricht zij momenteel ‘onderzoek’. ,,Samen met een klasgenoot maak ik een profielwerkstuk, over in hoeverre de school leerlingen met traumatische ervaringen, depressies of mentale problemen helpt, of zou kunnen helpen. Ik heb er zelf niet mee te maken gehad, maar er zullen ongetwijfeld jongeren zijn die wel wat heftigs hebben meegemaakt. En is er dan een vangnet? Als bijvoorbeeld op jonge leeftijd een ouder overlijdt of je ouders gaan scheiden, ik denk dat je daar veel last van hebt, dat het op school zijn weerslag heeft en je cijfers naar beneden kunnen gaan. Ik denk dat het goed is als de school daar oog voor heeft. Binnenkort heb ik een gesprek met de schoolpsycholoog, waarvan ik niet wist dat die er was. Zo vroeg ik me ook af of ome Lou en de jongeren destijds hulp kregen na de Nieuwjaarsbrand.”
,,Er is inmiddels qua cosmetische ingrepen meer mogelijk. Ook met mijn oren en dat zou best praktisch zijn. Bijvoorbeeld als je – even actueel kijkend – een mondkapje wilt bevestigen”, glinsteren zijn ogen. ,,Maar toen ik drie jaar geleden tijdens Pinkpop eens de mogelijkheden besprak met vrienden, zeiden ze ‘dan moeten we weer aan je wennen’. En inderdaad, dan zou mijn gezicht na twintig jaar weer veranderen. Dan schrikt mijn zoon Sam straks ook als papa mét oren en een veranderde neus thuiskomt. En eigenlijk is het prima zoals het nu is.”
,,Ik heb de eerste tijd een petje gedragen. Maar als-ie dan in de bar werd afgetikt bij een duwtje, dan voelde ik me opeens heel naakt. Zei een fotografe na een paar jaar eens ‘waarom laat je ‘m niet af’. Heb ik dat gedaan en dat voelde bevrijdend. Neem het zoals het is.”
Na een paar uur kijkt Romy nog altijd met ogen vol bewondering naar haar oom. Binnenkort gaan ze samen naar de plek die zoveel levens veranderde. Van (over)grootouders, ouders, jongeren en eigenlijk ook dat van hún kinderen. De toekomst. Lou: ,,Ik heb mezelf gedwongen half december eerst alleen naar De Hemel te gaan. Dat wordt mijn eerste keer, ik weet niet wat ik kan verwachten en wat het met me doet. Daarna ga ik terug met onze familie, dus ook met Romy. En ik wil daarna ook best – op afstand blijvend – als begeleider mee, wanneer andere mensen naar binnen gaan.”
Lou Snoek. Pure inspiratie in levende lijve. Zelf zou hij zeggen: ‘maar op deze plek hadden meer mensen met hun verhaal kunnen staan’. Maar als we hier met elkaar een beetje meer zouden leven naar de geest van Lou, zou de samenleving er een stuk mooier uitzien.
Lees meer door Eddy Veerman in de NIVO.