Data is een drama
Als je milieubewust bent en stellig wereldverbeteraar met een kritische en bewuste houding ten opzichte van bijvoorbeeld CO2-uitstoot en de vleesindustrie kan je tegenwoordig je geluk op. Van groene stroom tot aan vegaburgers, zonnepanelen op dak en elektrische auto’s: je draagt je steentje bij en hebt talloze keuzemogelijkheden om de wereld beter te maken. Als je toch bezig bent is het denk ik ook waardevol om kritisch te kijken naar je datagebruik. Data is namelijk een onbelicht en weinig benoemd vervuilend gevaar. Wellicht is het een blinde vlek omdat data ons nieuwe dierbare verslavende geloof is geworden. Misschien verhult de krachtige vrolijke PR van Big Tech het probleem. Hoe het ook zij, alleen al met het oog op klimaatverandering moeten data en overdadig datagebruik aan banden worden gelegd.
In 2025 zal data naar voorspelling een vijfde van het wereldwijde stroomverbruik beslaan. De energie die benodigd is voor onze digitale vraatzucht zal zodoende een grotere impact hebben dan de luchtvaartindustrie. Sterker nog, recentere cijfers stellen dat over vijf jaar de wereldwijde CO2-uitstoot door data gelijk zal zijn aan de uitstoot door auto’s. Niet opmerkelijk als je bedenkt dat er wereldwijd 9 miljoen datacenters zijn die samen 1.9 miljard vierkante meter in beslag nemen en 24 uur per dag actief zijn. Alle servers draaien 100% van de tijd op volle capaciteit om beschikbaarheid van alle data te garanderen. Zelfs wanneer het de slecht bekeken Youtubevideo’s van je buurvrouw betreft en andere data die nooit wordt opgevraagd.
Datacenters draaien niet op duurzame of groene energie. Waar komt de energie dan vandaan en waar gaat die energie naar toe? De huidige situatie is grof geschetst: 1% is duurzaam, 2% is afkomstig van waterkrachtcentrales, de rest wordt gegenereerd door kolen, gas en kernenergie. Geen houdbaar concept als je erbij stilstaat dat het gebruik van data alleen maar zal blijven toenemen. Stel je streamt 1 uur Netflix op je smartphone. Dit verbruikt net zoveel energie als twee nieuwe Amerikaanse koelkasten. Het grootste deel van het stroomverbruik voel, merk en zie je niet, want dat vindt plaats in de datacenters. En dan zijn we er nog lang niet. Zo stoot de voor de Bitcoin vereiste computerkracht jaarlijks net zoveel CO2 uit als 1 miljoen trans-Atlantische vluchten of het jaarlijkse stroomverbruik van een land als Nieuw-Zeeland. Toegespitst op de Verenigde Staten: datacenters zijn daar goed voor 10% van alle elektriciteitsgebruik. Voor iedere 100 inwoners van Amerika is er 1 datacenter. En momenteel wordt 90% van de datacenter server space gebruikt door Amerikaanse bedrijven. Denk je eens in wat er gebeurt zodra het bedrijfsleven wereldwijd de veel gepromote cloud gaan gebruiken.
Lees hele blog op de site van enClave.
enClave vormt een onafhankelijk non-profit schrijverscollectief (binnen een stichting i.o) met een vierkoppige hoofdredactie die naast eigen maandelijkse bijdragen een coachende rol vervuld. enClave heeft geen uitdrukkelijke politieke maatschappijvisie. Wij vinden het belangrijk dat jongeren uit met name Edam-Volendam in een breder cultureel perspectief schriftelijk van zich kunnen laten horen, en zich hierin ook kunnen blijven ontwikkelen.