Het Ate-isme begrepen
Ik geloof alles. Ik geloof alles wat ik ervaar. Ik geloof alles wat ik hoor, zie, ruik, voel, proef. Ik geloof niet alles wat ik lees. Ik heb niet zoveel met dat wat ik niet ervaar. Ik geloof alles wat er is, dat is voor mij genoeg. Ik geloof alles en beschouw mijzelf daarmee als gelovige, als Ateïst. Er zijn verder geen aanhangers van het Ateïsme bekend.
Er zijn ook mensen die geloven niet dat wat er is alles is wat er is. Er moet meer zijn in hun ogen. Het kan niet zijn dat dit er zomaar is. Dat geloven ze niet. Dat zijn de ongelovigen. Zij hebben een God nodig om te verklaren wat er is. Zij scheppen soms een heleboel goden, maar niet altijd.
De belangrijkste godsdiensten zijn het Christendom, met een drie-enig God, vader, zoon Jezus en de heilige moeder, de Islam, met Allah en de profeet Mohammed, het Boeddhisme, zonder God, het Hindoeïsme, met heel veel goden, 33 miljoen goden is een voorzichtige schatting en zo zijn er nog veel meer godsdiensten.
Het spreekwoord zegt: twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen, maar volgens mij zijn er geen twee mensen op aarde die hetzelfde geloven. Dat betekent dat er net zoveel geloven zijn als dat er mensen zijn. Dat is een hele geruststelling, want je weet dus van te voren dat er niemand is die precies hetzelfde gelooft als jij. Daarmee zijn alle kerkscheuringen overbodig, als ze dat al niet waren. Daarmee ontbreekt ook de basis voor elk oordeel over iemand anders. Zo begrijp je ook de godsdiensten die oproepen tot eenheid, ondanks alle verschillen, en zo is de tijd van de godsdiensten die haat en verdeeldheid zaaien en oorlog voeren over hun gelijk voorbij.
De tien geboden zijn er niet om een ander mee om de oren te slaan, maar om zelf tot inkeer te komen en in te zien dat er geen andere weg is dan je Eigen Weg, je kent dat bordje wel. Toen ik jaren geleden uit de metro stapte en een reclame zag met de tekst ‘Ik ben de weg’, begreep ik die voor het eerst. Het klopt. Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Wie in zichzelf gelooft zal leven, ook al is hij gestorven. Het interessante is dat bij alle grote godsdiensten, behalve bij het Hindoeïsme, altijd een mens de lead heeft en dat die mens ook de naamgever van de godsdienst is. Verder vind ik het opmerkelijk dat godsdiensten zeggen dat God een groot mysterie is, maar géén God is een veel groter mysterie.
Ik zal dat duidelijk maken aan de hand van een eenvoudig voorbeeld. In de Bijbel staat: ‘En God zei: Er zij licht; en er was licht.’ (Genesis 1: 3). Het Ateïsme zegt: Niemand zei wat en er was toch licht, dat is een veel groter mysterie. God is een verklaring voor het ontstaan van licht en maakt zo het mysterie kenbaar, maar er wordt niet verklaard hoe spreken tot licht leidt, dus echt veel schieten we er niet mee op. ‘Hé Google, doe het licht aan.’ Dat kan iedereen uitleggen.
Het is duidelijk dat licht dan wel verlichting voor iedereen belangrijk is. Er zijn veel mensen die streven naar verlichting, zoals Krisnamurti, Satthya Sai Baba, Maharishi Mahesh Yogi, George Gurdjieft, Osho, dat is Baghwan Sri Rajneesh en Ate. Ja, waarom niet? Je kunt bij ieder van hen je licht opsteken, maar ook bij jezelf. Je hoeft er niet per se voor naar de fietsenmaker.
Dan komen we bij de mensen die alleen in de mens geloven, de humanisten, maar dat vind ik meer een omroepvereniging. Tot slot komen we bij de mensen die echt niks geloven, de Atheïsten, niet te verwarren met de Ateïsten voornoemd. De Atheïsten zeggen: Ik geloof niks. Soms zeggen ze zelfs: Ik ben niks. Dat zal je een Ateïst nooit horen zeggen. Hij zal ook niet zeggen: Ik ben alles, maar niks, dat is wel heel weinig. En daarmee is de cirkel rond. Dan blijft nog de vraag: waar gaat het nu eigenlijk om? Wat is echt belangrijk? Het Ateïsme is daar heel duidelijk over. Het belangrijkste is Aandacht, Tederheid en Eenheid voor alle mensen. Fijne dag. Fijne dagen.